لطفا خودتان را برای خوانندگان شیرزنان معرفی کنید.

سیده ژاله تقوایی ، در حال حاضر نایب رئیس فدراسیون ژیمناستیک، مسئول ژیمناستیک آموزش و پروش و همچنین سرمربی تیم ملی ژیمناستیک هستم. ده سال دبیر هیئت استان تهران بوده ام. سه سال نایب رئیس استان تهران و در حال حاضر در فدراسیون مشغولم.

آیا زنان ورزشکار از طرف باشگاههای ایران حمایت می شوند؟

متأسفانه برای ژیمناستیک بانوان خیر. البته فکر می کنم این مشکل اغلب تیم های بانوان است، با توجه به وضعیت پوشش و نوع تبلیغات که برای زنان وجود دارد، بسیار ضعیف عمل می شود و مسلماَ باشگاه های معتبر هم از حمایت بانوان امتناع می کنند و اغلب باشگاههای کوچک با هزینه بسیار کم ژیمناستیک را حمایت می کنند. البته چند باشگاه بزرگ این مسئولیت را به عهده گرفته اند مثل دانشگاه آزاد اسلامی و صنعت نفت آبادان که به هر حال در این راه صاحب مقام هم بوده اند اما به شکلی که ژیمناستیک در بخش آقایان رو به رشد است، در بانوان نیست.

یعنی ژیمناستیک زنان روند رو به رشد هم نداشته است؟

به هر حال از آنجایی که بچه ها هم از طریق آموزش و پرورش تحت پوشش قرار می گیرند و هم مسابقات آموزشگاهی کشور برگزار می شود و مسابقات داخلی استانها نیز هست، تا حدی روند رو به رشد داشته اند اما باز هم باید گفت که ورزشکاران ما در حال حاضر از سوی باشگاهها حمایت نمی شوند و اکثر هزینه ها به عهده خودشان است حتی هزینه لباس و ایاب ذهاب !!

مسابقات داخل کشوری در چند مرحله انجام می گیرد؟

مسابقات قهرمانی کشور است که از طرف فدراسیون حمایت می شود و سال گذشته هم اولین المپیاد ورزشی بانوان که از طریق سازمان حمایت می شد، برگزار شد و گاهی هم مسابقات داخلی که استان ها از طرف هیئت ها و به مناسبت های مختلف از قبیل هفته تربیت بدنی، هفته نونهالان و.. برگزار می کنند، داریم اما از نظر درآمدسازی برای فدراسیون، باشگاه و حتی خود ورزشکار کاملا منتفی است. وسایل بسیار گران هستند و خیلی زود فرسوده می شوند به خاطر همین از طرف باشگاه ها حمایت نمی شویم.

بودجه ای که از طرف فدراسیون در اختیارتان قرار گرفته کفایت هزینه ها را می کند؟

بودجه ای که در بخش بانوان به فدراسیون داده شده است، حدود سی درصد است اما به نظر من همین سی درصد هم به بانوان تعلق نمی گیرد.

اعضای تیم ملی از همین مسابقات انتخاب میشوند؟

هیئت ها مسابقات انتخابی انجام می دهند و ورزشکار منتخب را به فدراسیون معرفی میکنند و ما در مسابقات کشوری ورزشکاران نخبه را جذب می کنیم و برای تیم ملی از این ورزشکاران دعوت می کنیم.

جایگاه ژیمناستیک ایران در بین کشورهای مسلمان کجاست ؟ آیا اصلا مسابقاتی صورت گرفته است؟

خوشبختانه تا به حال فائزه هاشمی از فدراسیون ژیمناستیک در بخش بانوان بسیار حمایت کرده اند و به نظر من بهترین شانسی که دختران ژیمناستیک کار ما داشته اند، حضور در مسابقات همبستگی بوده است و حداقل در این مسابقات سنجش بانوان ما با سایر کشور ها بود. همچنین در سایر مسابقات معمولا خوب نتیجه گرفته اند و امتیاز اول و دوم تیمی را در کارنامه خود دارند. حتی در مقام های اول یا دوم تیمی، مقامات برتر اول تا سومی را دارند. ما فاصله زیادی نسبت به سوریه و ارمنستان نداریم و گاهی بالاتر نیز بوده ایم. با وجودی که این کشورها از امکانات بالا تری بهره می برند.

البته مسابقات دهه فجر دو سال در میان از طرف فدراسیون برگزار می شود که این مرحله هم جای مناسبی است که ورزشکاران ما خودشان را نشان دهند. باید گفت که تنها انگیزه دختران ما همین مسابقات است. من فکر می کنم اگر این مسابقات کنار گذاشته شود، ژیمناستیک ایران در همین سطح و شاید پایین تر هم برود.

به دلیل مسئله پوشش است که نمیتوانیم حتی تبلیغاتی در این رابطه داشته باشیم . قبلا حداقل یک یا چند صفحه روزنامه در مورد بانوان بود که میتوانسیم ورزش در سطح بانوان را مطرح کنیم اما الان اصلا در مورد ورزش ما هیچ جا تبلیغ نمی شود.

ما از طریق فدراسیون با فدراسیون جهانی ژیمناستیک چندین بار نامه نگاری کردیم، اما پاسخ آن ها منفی بود چون از نظر فدراسیون جهانی ژیمناستیک، این ورزش علاوه بر ورزشی بودن جنبه هنری هم دارد که لباس بخشی از آن است و ما به خاطر داشتن پوشش خاص قادر نیستیم در تورنمنت بین المللی حاضر شویم و مکررا به ما گفته اند باید از لباس مخصوص این رشته استفاده شود اما ما امیدواریم در رشته ترامپولینگ و ایروبیک ژیمناستیک بتوانیم پوشش خاصی را طراحی کنیم و اگر مورد قبول فدراسیون جهانی شود در این رشته پا به عرصه بین المللی بگذاریم.

تنها خواسته ما از سازمان تربیت بدنی و فدراسیون این است که اگرچه نمی توانیم در این مسابقات شرکت کنیم اما به ورزشکاران خانم ما این اجازه را بدهند که همراه تیم به این مسابقات اعزام شوند و این رقابت ها را از نزدیک ببینند.

آیا تا به حال این امکان را داشته اند ؟

خیر اما ما برای مسابقات المپیک چین از فدراسیون خواسته ایم. تنها مشکل، مسئله بودجه است که اگر قبول کنند ما خوشحال می شویم!

تا به حال داوری در سطح بین الملل با پوشش اسلامی داشته ایم؟

بله. در مسابقات ایروبیک ژیمناستیک داشته ایم، اولین داوری که به این مسابقات اعزام شد من بوده ام که آقای محتشمی زحمت کشیدند و من را برای مسابقات اسپانیا فرستادند و بعد از من گلاره کاویانی برای قضاوت به مسابقات آسیایی ماکائو اعزام شدند ولی در رشته ژیمناستیک سحرناز پاسبان پور را داریم که دارای کارت داوری هستند اما همچنان در رابطه با حضور قطعی ایشان در مسابقات در حال نامه نگاری با فدراسیون جهانی ژیمناستیک هستیم .

آیا کارنامه داوران اعزامی قابل قبول فدراسیون و یا اف-ای-جی بوده است؟

بله ، خانم کاویانی در مسابقات جام انگلستان بود که با هزینه شخصی خودشان برای قضاوت راهی شدند و موفق شدند رتبه 3 را در بین داوران دریافت کنند.

مشکلات سخت افزاری تا چه حد مانع رشد این رشته شده است؟

خوشبختانه وسایل در باشگاه ها نسبت به گذشته خیلی بهتر شده است ولی ساعتی را که در اختیار بانوان قرار می دهند، ساعت مناسبی نیست. با توجه به این که تعداد سالن ها محدود و اغلب در اختیار تیم های دیگر است، به بانوان ساعات مرده را می دهند مثل ساعت دو تا چهار یا سه تا پنج بعد از ظهر و چون بچه های تیم ملی اغلب محصل هستند، قادر نیستد در این ساعت ها به سالن بیایند.

از نظر مربی در چه سطحی هستیم؟ آیا فدراسیون به مربی خارجی هم فکر می کند؟

واقعیت این است که ما مربی فعال در ژیمناستیک بسیار کم داریم و این کم کاری اکثرا به خاطر حق الزحمه بسیار پائینی است که از طرف باشگاهها به مربیان داده می شود، چون این ورزش برای مربی بیشتر از خود ورزشکار زحمت دارد و دیگر انگیزه ای برای مربی باقی نمی ماند که تلاش کند. البته هدف ما این است که در عرصه مربیگری، مربیان بهتری را تربیت دهیم .

سال گذشته خانم النا از اکراین به ایران آمدند که مربی بسیار خوبی بودند و توانستیم از ایشان بهره ببریم و امیدواریم فدراسیون به ما کمک کند تا باز هم از مربیان بین المللی و خارجی استفاده کنیم.

بهترین مقامی که ژیمناستیک بانوان توانسته بدست بیاورد، چه بوده است؟

مقام اولی در بین کشور های اسلامی در سال هشتاد.

حرف آخر؟

فقط امیدواریم که از طرف فدراسیون همچنان حمایت شویم.