شیرزنان: حبیبه الحینه با یک روسری آبی، موهای سر خود را پوشانده و یک کت آبی رسمی به همراه دامنی بلند به تن کرده و با اشتیاق فراوان از رویاهای خود می گوید: "من آرزو می کنم روزی پرچم کشورم، عمان توسط زنان عمانی در بازیهای المپیک به احتزاز درآید."
از بین 57 نفر انتخابیِ کمیته المپیک عمان OOC برای حمل مشعل المپیک 2008 در این کشور، تنها نام سه زن به چشم می خورد که یکی از آنها حبیبه بود؛ وی نایب رئیس فدراسیون والیبال عمان بوده که بالاترین مقامی است که تاکنون یک زن عمانی در عرصه ورزشی بدست آورده است.
در اوایل دهه 1990 زمانیکه هنوز ورزش زنان در عمان وجهه ای سازماندهی شده نیافته و تشکیلات رسمی نداشت، دختران تنها در برنامه های ورزشی مدارس می توانستند شرکت کنند. از همان زمان هم حبیبه یک والیبالیست خوب و ماهر بود که تنها در رقابتهای داخلی و با تیم های دیگر عمانی مسابقه می داد. او نخستین زنی بود که درجهت تاسیس یک تشکیلات رسمی برای ورزش زنان در عمان زحمت های فراوانی را متحمل شد؛ اما سرانجام با تاسیس وزارت ورزش در سال 1993 کوششهای او نیز به ثمر رسید. اگرچه زنان این کشور تا چهار سال پیش، هنوز هیچ تیم ملی در هیچ رشته ورزشی نداشتند، با این حال بعد از تاسیس وزارت ورزش، ورزش زنان نیز با یک تحول بزرگ مواجه شد که یکی از آنها راهیابی زنانی مانند حبیبه به هیات های مدیریتی و اجرایی فدراسیون های ورزشی بود.
زنان این کشور تا چهار سال پیش، هیچ تیم ملی در هیچ رشته ورزشی نداشتند
از آن پس کمیته زنان و ورزش تحت نظر کمیته المپیک عمان کار خود را آغاز کرد، تیم های ملی زنان در رشته های والیبال، تنیس و تنیس روی میز تشکیل شدند و زنان ورزشکار توانستند به مسابقات منظقه ای و بین المللی راه یافته و مدالها و افتخارات فراوانی را برای کشور خود به ارمغان آورند. به عنوان مثال در مسابقات ورزشی زنان کشورهای حواشی خلیج فارس که ماه گذشته در کویت برگزار شد، زنان ورزشکار نماینده کشور عمان توانستند 20 مدال مختلف به کشور خود اختصاص دهند و در بین شش کشور حواشی خلیج فارس عمان سوم شد.
وی که همچنین تنها زن عضو هیات رئیسهء کمیته المپیک عمان و باشگاه ورزشی عمان است خواستار سهم بیشتر زنان برای عضویت در بدنه اصلی تصمیم گیریها است. چراکه وی تنها با یک رای خود نمی تواند آنطور که شایسته است از ورزش زنان حمایت کند. حبیبه تنها راه توسعه فعالیت های ورزشی زنان در کشورهای مسلمان را راهیابی زنان به هیات های تصمیم گیری کمیته های بین المللی، قاره ای و ملی دانسته و معتقد است زنان خودشان باید نیازهای خود را به گوش کمیته بین المللی المپیک و دیگر مقامات ورزشی ملی و بین المللی برسانند.
حبیبه که مانند دیگر زنان ورزشکار هم سن و سال خود هیچگاه نتوانست در هیچ رقابت ورزشی منطقه ای و بین المللی حضور پیدا کند و مسابقات آنها به رقابت با دیگر تیم های زنان عمانی خلاصه می شد اکنون برای هر چه بهتر کردن وضعیت زنان ورزشکار و ارتقای سطح کیفی ورزش زنان چه در میادین ورزشی و چه در هیات های تصمیم گیری مختلف تلاش می کند و درخشش زنان ورزشکار کشورش در عرصه های بین المللی را آرزومند است.
21 اردیبهشت 1387
ورزش : حجاب