اگرچه او می توانست یکی از بهترین مدال آورها در این دوره از مسابقات باشد. چراکه لِیسن پیش از این جواز حضور در المپیک 2008 را کسب کرده بود و دیگر نیازی به رقابت در این بازیها نداشت. در عوض این وزنه بردار 27 سالهء اهل یوکن عازم یک سری مسابقات دیگر در کلونا که همزمان با بازیهای ملتهای امریکایی در حال برگزاری بود، شد تا برای دیگر وزنه برداران هموطنش فرصت کسب یک جایگاه دیگر برای کانادا در المپیک را فراهم کند.

لِیسن در حال حاضر دارنده نه رکورد کانادایی است و در اکثر مسابقات بین المللی نام او در بین سه نفر نخست دیده می شود و این برای نخستین بار است که وی حضور در بازیهای المپیک را تجربه می کند. وزنه برداری زنان از المپیک سال 2000 سیدنی به لیست بازیهای المپیک افزوده شد و کانادا در دو دوره قبلی (سیدنی و آتن) تنها یک وزنه بردار به نام ماریس تورکات به بازیها اعزام کرد. ماریس اخیراً بازنشسته شده و امسال به همت و کمک لِیسن سه وزنه بردار از کانادا در المپیک حاضر خواهند شد.

لِیسن که در این دور از بازیهای المپیک در وزن 75 کیلوگرم رقابت می کند دراین مورد ابراز خرسندی کرد و گفت: "کانادا باید به اعزام سه وزنه بردار به المپیک افتخار کند، ما برنامه های ملی و مربیان رسمی نداریم و به مشکلات زیادی از لحاظ باشگاه و بودجه بر می خوریم اما با این امکانات کم بازهم توانستیم با هم کار کنیم و به این افتخار دست پیدا کنیم. شاید حضور ما در المپیک سبب شود مسئولان بیشتر به این رشته ورزشی توجه کنند."

او همواره از برداشتهای کلیشه ای نسبت به وزنه برداری دچار دردسر شده و در تلاش است این تصورات غلط را اصلاح کند:"عده زیادی وزنه برداری را با بدنسازی یا کشتی مقایسه می کنند. من همیشه سعی می کنم توضیح بدهم که مثلاً در بدنسازی هدف افزایش حجم عضلات است اما ما تلاش می کنیم حتی بدون این افزایش حجم، عضلات خود را قوی کنیم و پاهای محکمی هم داشته باشیم. ما روی حفظ تعادل، سرعت و چالاکی، انعطاف و قدرتمان کار می کنیم که بخش اعظم هدف تمرینات وزنه برداری است."

موریا، مادر لِیسن نیز یکی از صاحب منصبان عالی رتبه وزنه برداری کاناداست و تنها مسئول زن کانادایی و نیز وزنه برداری در المپیک 2008 خواهد بود. لِیسن موفقیتش را مدیون مادرش می داند و برای آن زمان که در مقابل چشمان مادرش وزنه المپیک را بالا می برد لحظه شماری می کند.

منبع: cbc.ca