برندا ویلا 27 سال پیش از پدر ومادری مکزیکی در شرق لس آنجلس متولد شد و در همان سنین کودکی مانند برادرانش واترپولو را به عنوان رشته ورزشی مورد علاقه خود انتخاب کرد. او در 6 سالگی در تیم شنای یک باشگاه محلی عضو شد و بعدها در تیم واترپولوی پسران دبیرستان بل گاردن مشغول فعالیت شد. جنسیتش برای هم تیمی هایش چندان اهمیت نداشت چراکه آنها با برندا بزرگ شده و از توانایی های او به خوبی آگاه بودند و تنها حریفان آنها بودند که برای برندا مشکل ساز می شدند.

او در سال 1997 قبل از اینکه دبیرستان را به پایان برساند توانست تیم ملی واترپولو زنان امریکا را تشکیل دهد و در مسابقات ملتهای امریکایی شرکت کند. او بعد از راهیابی به دانشگاه استانفورد، در سال 1998 یک تحقیق ورزشی بسیار سطح بالا در مورد رشته ورزشی واترپولو در کشورش انجام داد که تا امروز هم بهترین تحقیق در این موضوع خاص است. او در تیم واترپولوی این دانشگاه، استانفورد کاردینال نیز حضور داشت و توانست تیم را به مسابقات قهرمانی انجمن ورزشهای دانشگاهی امریکا در سال 2002 برساند و پس از آن با 172 گل از این دانشگاه فارغ التحصیل شد.

خوشبختانه در سال 2000 واترپولوی زنان به لیست بازیهای المپیک افزوده شد و ویلا بهمراه دیگر هم تیمی های امریکایی اش توانست در المپیک 2000 به مدال نقره و در المپیک 2004 به مدال برنز دست یابند.

او همچنین الگوی برجسته ای برای ورزشکاران امریکای لاتین محسوب می شود و از محبوبیت زیادی برخوردار است. تحقیقات نشان می دهد که فرهنگ کشورهای امریکای لاتین به گونه ایست که مرد سالاری جزئی از فرهنگ اکثر این کشورهاست. بااین حال در این تحقیقات صورت گرفته، شرکت مستمر و سازمان یافته در فعالیتهای ورزشی می تواند برخی جنبه های این تفکر و فرهنگ نادرست که به تضعیف شخصیت فرد می انجامد، را از بین برده و همچنین افزایش موفقیت های آکادمیک ورزشکاران را نیز به دنبال داشته باشد.

ویلا از صمیم قلب نتایج این تحقیقات را پذیرفته و یکی از دلایل عمده موفقیت خود را سطح فرهنگ و طرز تفکر والدینش می داند که همواره حامی او بوده اند. او همچنین درصدد است بعد از بازیهای المپیک از موقعیت خود استفاده کرده و دختران جوان بیشتری را برای استفاده از موقعیت های مختلف در سنین پیش از دانشگاه تشویق کند و نیز سعی دارد از افزایش ناگهانی و سریع بورسیه ای که به ورزشکارانی مانند او اختصاص می یابد، نهایت استفاده را ببرد.