عده بسیاری نسبت به عملکرد فوق العاده چین در این دور از بازیها خوشبین هستند و پیش بینی می کنند ورزشکاران چینی بتوانند مقام اول را در لیست مدال ها کسب کنند؛ عنوانی که از سال 1996 به بعد به ورزشکاران ایالات متحده اختصاص دارد.

پروفسور سیمون شیبلی، رئیس مرکز تحقیقاتی صنعت ورزشی در دانشگاه شفیلد هام انگلیس در مقاله خود که در سایت خبری یورکشایر اسپورت منتشر شده است موفقیت چینی ها در رسیدن به چنین جایگاه برجسته و مهمی در بین کشورهای راه یافته به المپیک را حاصل سیاستگذاریهای دولت چین و اختصاص سرمایه ای معادل 8 میلیارد پوند به ورزش کشور می داند؛ بودجه ای که در جهت استخدام مربیان و ورزشکاران برجسته، افزایش امکانات آموزشی و تمرینی و غیره مصرف می شود. وی نتیجه می گیرد که اگر ورزشکاران چینی بتوانند در المپیک پکن به 100 مدال دست یابند، ارزش هر مدال برای این کشور معادل 80 میلیون پوند خواهد بود.

پروفسور شیبلی در این مقاله سعی دارد توجه دولتمردان و مسئولان ورزشی انگلیس، که میزبان المپیک 2012 خواهند بود، را به آن دسته از دلایلی جلب کند که می تواند برای رسیدن به موفقیت آینده ورزشکاران کشورش مفید باشد. بنا به اعتقاد وی، عده بسیاری بر این باورند که موفقیت چین در عرصه بازیهای المپیک را می تواند به زنان ورزشکار این کشور نسبت داد که هموراه توانسته اند از مردان همتای خود پیشی بگیرند. به عنوان مثال در المپیک 2004 آتن، چین در کل به 32 مدال طلا دست یافت که 12 مدال توسط مردان و 19 مدال توسط زنان (یکی از مدالها مشترک بوده است) به دست آمد و این موضوع که تعداد رقابتهایی که زنان چینی در المپیک 2004 شرکت کردند کمتر از تعداد رقابتهای مردان این کشور بوده است (165 در مقابل 124 رقابت)، بر اهمیت و برجستگی این موفقیت زنان می افزاید.

پروفسور شیبلی همچنین موفقیت زنان چینی را گواه این مدعا دانست که زنان ورزشکار چیزی از مردان همتای خود کم نداشته و اگر ورزش زنان به توجه و امکانات و بودجه مالی برابری با ورزش مردان دست یابد می تواند به راحتی از آنها پیشی گرفته و خود را به اثبات برساند.

وی براین باور است که موفقیت آنها باید مورد توجه آن دسته از کشورهایی از جمله بریتانیا قرار بگیرد که اولیت را به ورزش مردان داده و عرصه ورزش، جولانگاه مردان ورزشکار است. او در مورد کشور بریتانیا، به حاکمیت تاریخی مردان ورزشکار و تکیه بیش از حد مسئولان این کشور به ورزش مردان اشاره می کند و معتقد است اگر این کشور بخواهد به هدفش که رسیدن به مقام چهارم در بازیهای المپیک 2012 است برسد، می بایست به 18 مدال طلا دست پیدا کند که 7 یا 8 مدال آن بنا به ضرورت باید حاصل تلاش و موفقیت زنان ورزشکار بریتانیایی در المپیک باشد.