وقتی خبر برنامه آموزشی بسکتبال در میان خانواده های محله جبل مکبر پیچید، موجی از انتقاد را متوجه عبدو و سوری ساخت. عبدو از مخالفت های خانواده ها چنین می گوید: "رئیس مجلس اولیا و مربیان، با ما همفکر و موافق بود اما اولیای دخترهای دیگری که در این برنامه شرکت نداشتند، از این موضوع شکایت می کردند که ما با وادار کردن دخترها به "بالا و پایین پریدن" الگوی بدی را بین همه آنها ترویج می کنیم." بسیاری این اقدام او را خلاف قوانین اسلام دانسته و به خود او توصیه می کردند به جای ترویج این نوع از زندگی، سعی کند دیندارتر بوده و موی سرش را بهتر بپوشاند تا الگوی بهتری برای دخترها باشد.

با تمام این اوصاف، 18 دختری که اجازه شرکت در این برنامه ورزشی را گرفته بودند، با شوق و هیجان فراوان به تمرین مشغول شدند. عبدو بعد از آنکه در جذب اسپانسرهای محلی برای تیمش ناکام ماند، با کمک یکی دیگر از معلم های مدرسه، با گروه بین المللی "بازیکنان صلح" ارتباط برقرار کرد. این گروه که پایگاه اصلی آن در امریکاست با هدف استفاده از بسکتبال برای ایجاد ارتباط بین جوانان نقاط مختلف جهان تشکیل شده و فعالیت می کند که در فلسطین نیز با مدارس و مراکز اجتماعی زیادی، در زمینه تیم ها و بازیکنان بسکتبال همکاری دارد.

میشل واگان-کروبین رئیس امور این گروه در خاورمیانه، نیز علیرغم مشکلات مالی زیادی که در آن برهه از زمان داشت، با دیدن انرژی فراوان عبدو و اشتیاق دختران بسکتبالیست این تیم با درخواست آنها برای اسپانسر موافقت کرد و برای آنها که بنا به تعبیر کروبین هیچ گزینهء انتخابی دیگری در دست نداشتند و واقعاً به کمک این گروه نیازمند بودند، توپ و لباس فراهم کرده و توصیه ها و کمک های تکنیکی زیادی نیز به تیم و مربی آن ارائه داد.

اگرچه مدرسه جبال مکبر زمین های بسکتبال خیلی خوبی در محوطه خارجی خود داشت اما دخترها بنا به توصیه های مدیر مدرسه برای اجتناب از حرف و حدیث ها و اعتراض مخالفان، در زمین بسکتبال کوچک داخلی تمرین را پی گرفتند. اما بعد از مدتی کوتاه، تصمیم بر آن شد که به تعبیر عبدو، باید مقابل اعتراضات و انتقادات ایستاد و با آنها مبارزه کرد، و به همین ترتیب تمرینات را به زمین های اصلی منتقل کردند. سرانجام علیرغم مشکلات و اعتراضات زیاد، به تدریج بر مقبولیت بازی بسکتبال دختران نزد مردم افزوده شد.

عبدو از بسکتبال استفاده کرد تا بتواند پیام استقلال و اعتماد به نفس زنان را به مردم خودش منتقل کند: "از طریق بسکتبال، آنها می توانند بفهمند که حق دارند به انتخاب خودشان در زندگی به کارهایی دست بزنند و رویاها و آرزوهایشان را محقق سازند و این به آنها اعتماد به نفس بخشیده و آنها را از توانایی هایشان آگاه می کند."

عبدو در تکمیل تلاش های خود در زمینه ارتقای سطح فعالیت های ورزشی دختران دانش آموزش، با آنها از اهمیت ادامه تحصیل و پیدا کردن شغل و استقلال مالی می گوید و به آنها توصیه می کند که بهتر است از ازدواج در سنین پایین و وابستگی همه جانبه به مردان بپرهیزند.

اسلام زوهیکه، 14 ساله، یکی از بازیکنان تیم عبدو است که بسکتبال زندگی او را در کل تغییر داده است. او که پس از مرگ پدرش و نقل مکان کردن خانواده اش به خانه عمویشان افسرده و گوشه گیر شده بود امروز تبدیل به دختری پرانرژی و خوش بین شده است. اسلام می گوید:" قبل از اینکه بسکتبال را شروع کنیم، اگر مشکلی پیش می آمد ، ما بی هیچ تلاشی، با سکوت از کنارش عبور می کردیم، اما امروز می توانیم به سرعت بر آن مشکل غلبه کنیم. و این یعنی نفس کشیدن در یک هوای پاک و تازه."