سال قبل از این موفقیت بزرگ، قانون Title IX که به موجب آن اِعمال هرگونه تبعیض جنسی در مصرف بودجه فدرالی امریکا در مدارس و دانشگاههای این کشور ممنوع اعلام شد به تصویب رسید که آن هم نقطه عطفی مهم در تاریخ ورزش زنان امریکا بشمار می رود. در واقع کینگ با غلبه بر ریگز توانست به این قانون نیز وجههء انسانی و ملموسی ببخشد. از این زمان به بعد بود که مشارکت دختران و زنان در فعالیت های ورزشی رشد قابل ملاحظه ای را به خود دید. به عنوان مثال، در سال تحصیلی 72-1971 در حدود 300،000 دختر در فعالیت های ورزشی دبیرستان های خود مشارکت داشتند که این میزان در سال تحصیلی 78-1977 تقریباً 7 برابر رشد داشت.

کینگ خود از اهمیت پیروزی اش در آن رقابت به یادماندنی آگاه است. او در این زمینه می گوید: "من احساس می کردم اگر در این رقابت شکست بخورم، شکست من می تواند ما را به 50 سال قبل بازگرداند و ضربه سختی به دنیای ورزش زنان وارد کند."

او که در طول فعالیت حرفه ای خود، 12 عنوان قهرمانی مسابقات گرند اسلم و نیز 6 عنوان قهرمانی مسابقات تنیس ویملدون را در کارنامه اش به ثبت رسانده، بعد از آن رقابت نیز فعالیت های تحول خواهانه و برابری طلبانه اش را ادامه داده است. او در تاسیس تنیس تیمی جهان همکاری داشت که لیگی است که زنان و مردان تنیس باز را برای رقابت با یکدیگر تشویق می کند. او همچنین بنیاد ورزش زنان را تاسیس کرده که نقشی مهم و برجسته در ارتقای سطح ورزش زنان داشته و دارد. کینگ در حالی که 35 سال از پیروزی بزرگش در "نبرد جنسیت ها" می گذرد اما هنوز هم الگویی برجسته برای دختران و زنان ورزشکار و ورزش دوست بشمار می رود. او خواهران ویلیامز، ونوس و سرنا که موفقیت های بزرگی در تنیس جهان داشته اند، جسیکا مندوزا، قهرمان بازیهای سافتبال المپیک و جولی فوندی فوتبالیست و دارنده دو مدال المپیک را الگوهای خوب و ارزشمند دختران و زنان جوان امروز می خواند و می گوید:"ما می توانیم برای شما تنها ایجاد انگیزه کنیم. قهرمان واقعی همان کسی است که زندگی هر روزهء شما را می سازد."

پارکر، قهرمانی جوان تر

در سال 2004 کاندایس پارکر قویترین دختر بسکتبالیست دبیرستانی در امریکا بود اما از آن زمان که توانست پسران بسکتبالیست را مغلوب خود کند، مورد توجه بسیار قرار گرفت. در سال 2004 او در بازی تمام-امریکایی مک دونالد، که در آن پنج تن از بسکتبالیست های مرد امریکایی از جمله جوش اسمیت، شرکت داشتند توانست به پیروزی برسد.

پارکر در این مورد معتقد است:" آنچه اهمیت دارد این نیست که چقدر می توانی در مقابل مردها خوب بازی کنی. مهمترین چیز بازی مقابل زنان دیگر است. من امیدوارم استقبال و علاقه مردم نسبت به مسابقات بسکتبال زنان در WNBA نیز افزایش یابد." او همچنین یادآور می شود:" واضح است که مردم وقتی مسابقات WNBA را تماشا می کنند در می یابند که ما نیاز به حمایت بیشتری داریم و بازی ما نسبت به بازی مردان بسکبتالیست کمبودهایی دارد. اما مردم فراموش نکنند که ما چقدر از آنها جوانتریم. ما 12 سال با آنها اختلاف داریم و همه می دانیم که مسابقات مردان در NBA نیز همیشه به این شکل و دراین سطحی که امروز از آنها شاهدیم، نبوده است."

پاتریک منتقدان را به مبارزه می طلبد

دانیکا پاتریک نیز یکی از الگوهای برجسته زنان ورزشکار امریکایی امروز است. او در ماه آوریل گذشته توانست با کسب عنوان قهرمانی مسابقات ایندی کار، به عنوان نخستین زن اتومبیل رانی که در مسابقات اتومبیل رانی مانند لیگ ایندی یا NASCAR به قهرمانی می رسد، موفق شد نام خود را در تاریخ ورزش زنان به ثبت برساند. بسیاری از منتقدان پاتریک، علت حمایت اسپانسرها از او را جذابیت های جنسی او و نه موفقیت های پی در پی اش در اتومبیلرانی می دانستند و پاتریک با کسب این عنوان توانست تمام انتقادات آنها را به چالش بگیرد.

پشت سر گذاشتن محدودیت های دیگر

طبق تحقیقات لیندا کارپنتر و ویویان اکوستا، دو تن از استادان دانشگاه بروکلین، که در 119 مدرسه در امریکا و با درنظر گرفتن زمانی بیش از سی سال صورت گرفته، از بین این 119 مدرسه تنها 5 زن، به سِمُت مدیریت ورزشکاران منسوب شده و در موارد دیگری که زنان به لایه های بالاتر ورزشی راه یافته بودند، بیشتر در منسب های نمایندگی یا مامور اجرایی حضور داشته اند. نتایج این بررسی ها به سطوح بالاتر و حرفه ای تر ورزشی که می رسد، آمار ناامیدکننده تری را نشان می دهد.

براساس مطالعات کارپنتر و اکوستا، در سال جاری در امریکا سهم زنان برای کرسی های مدیریتی ورزش در همه سطوح از آماتور تا حرفه ای حدوداً 21% است که این میزان در سال 2006، 18.6% بوده است.

اکوستا رضایت خود را از همین رشد آهسته ابراز می کند اما در مقابل او، جین کینگ معتقد است:" این روند قانع کننده نیست و ما باید آن را تغییر دهیم. اگر دیگران با ما درست رفتار نمی کنند و ذهنیت خوبی از ما و توانایی های ما ندارند، مسئولیت ما چنین ایجاب می کند که آنها را اصلاح کنیم. و این یعنی اینکه ما مسئولیت خود را در زندگی پذیرفته و به آن عمل میکنیم."

منبع: یو اس ای تودی