دوست دارم اما وقت ندارم

نجاتی زاده، نائب رئیس فدراسیون والیبال در خصوص انجام فعالیتهای ورزشی اش به شیرزنان گفت: تا زمانی که به عنوان معلم ورزش کار می کردم معمولا روزانه 6ساعت در اکثر رشته ها فعالیت داشتم ولی متاسفانه در حال حاضر آنقدر درگیر کارهای اجرایی هستم که فرصتی برای ورزش کردن ندارم!

وی ادامه داد: البته هر روز صبح مسافت زیادی را در راه فدراسیون پیاده روی می کنم و امیدوارم با این کار بتوانم به سلامت خود کمی کمک کنم. ضمن اینکه درصدد ایجاد فرصتی برای ورزش کردن هستم.

نائب رئیس فدراسیون والیبال معتقد است: کار یک نائب رئیس مدیریتی است ولی مطمئنا اگر ورزش کند تاثیر مثبتی بر روی عملکرد ورزشکاران خواهد گذاشت. مثلا وقتی کمک مربی تیم سر تمرینات نباشد من به سالن می روم و کمک می کنم که به نظر من این مسئله انگیزه بچه ها را بالا می برد. مطمئنا همه بچه ها می دانند که من اطلاعات کافی دارم ولی اینکه در کنارشان و پابه پای آنها باشم خیلی فرق می کند.

نیسیان، نائب رئیس فدراسیون دوچرخه سواری نیز گفت: ورزش می کنم ولی هدفمند نیست. به دلیل مشغله کاری نمی توانم برنامه ریزی درستی در این زمینه داشته باشم! من همیشه توصیه می کنم که حداقل روزی 45 دقیقه پیاده روری مفید داشته باشید. خودم هم 2 یا 3 روز در هفته پیاده روی می کنم.

وی بیان کرد: در گذشته به صورت محدود دوچرخه سواری می کردم و در رشته های شنا، بسکتبال و دو ومیدانی فعالیت داشتم. تا 5 سال پیش نیز این رشته ها را ادامه می دادم ولی به دلیل آسیب دیگی زانویم دیگر نتوانستم. من به ورزش اعتقاد دارم چون نه تنها برای سلامتی و تناسب اندام مناسب است بلکه در خواب، تغذیه و... نیز تاثیر می گذارد.

ورزش می کنم اما کم

نیسیان برخلاف نظر نجاتی زاده تصریح کرد: لزومی ندارد ورزشکاران از ورزش کردن مدیر اطلاع داشته باشند. به نظر من این مسئله در عملکرد آنها تاثیری نخواهد داشت. رابطه من با ورزشکاران در مسائل مختلف خوب است. خیرخواه، نائب رئیس فدراسیون اسکی که هم اکنون نیز ورزش می کند و در رشته تحت مدیریت خود فعالیت دارد، در این رابطه می گوید: من از 12 سالگی اسکی باز بودم و در رشته های شنا، دوومیدانی و بسکتبال هم فعالیت داشتم و در مسابقات مختلفی شرکت کردم. هم اکنون نیز هفته ای 2 بار اسکی می کنم.

وی که با نیسیان موافق است، گفت: بچه ها می دانند که من مربی هستم ولی زیاد در جریان کارهای من نیستند. به نظر من ورزش کردنم تاثیر زیادی بر عملکرد بچه ها ندارد.

سروش، نائب رئیس فدراسیون اسکی نیز که هم اکنون معلم ورزش است، فعالیت زیادی دارد و در رشته های والیبال و هندبال بازی می کند. وی در خصوص تاثیر ورزش کردن یک مدیر بر ورزشکاران اظهار داشت: به جهت اینکه ما تحصیل کرده ورزش هستیم قطعا ورزش کردنمان تاثیر خاصی بر ورزشکاران نخواهد داشت چون تا الان نیز مشکلی پیش نیامده است.

شریفی، نائب رئیس فدراسیون ووشو نیز در این باره گفت: هفته ای 2 روز کلاس ژیمناستیک و یوگا در دانشگاه دارم و ووشو را هم به تازگی شروع کرده ام.

وی ادامه داد: من معتقدم صددرصد اگر مدیر ورزش کند شناخت ورزشی خوبی خواهد داشت چون می داند که ورزشکار با چه مسائلی در هنگام ورزش کردن مواجه می شود. در نتیجه برنامه ریزی ها را با توجه به آن مسائل می ریزد و اگر برنامه ریزی ها بدین گونه باشد قطعا عملکرد بچه ها بهتر می شود.

فرهادی زاد، نائب رئیس فدراسیون قایقرانی گفت: به تبع کاری که در دانشگاه دارم در رشته های شنا و آمادگی جسمانی 3 روز در هفته ورزش می کنم.

وی ادامه داد: در دوران دانشجویی زمان انجام فعالیت های ورزشی ام بسیار زیاد بود ولی از زمانی که مسئولیت اجرایی پیدا کردم، فعالیتم کم شد.

وی ورزش کردن را نه تنها برای ورزشکاران بلکه برای بهبود عملکرد خود نیز موثر دانست و بیان کرد: تاثیر ورزش کردن روی روحیه خود من بسیار زیاد است و پذیرش بیشتری برای مشکلات خواهم داشت. پاسخگوی تعداد بیشتری از سوالات بچه ها خواهم بود و دیرتر عصبانی می شوم.

وی ادامه داد: اگر من آمادگی جسمانی بیشتری داشته باشم و بعد از انجام کار خسته نشوم مطمئنا رفتارم نیز خوب خواهد بود. من معتقدم کسی که خود ورزش می کند، می تواند ارتباط بهتری هم با دیگران برقرار کند. ضمن اینکه مثلا در قایقرانی، ورزشکاران 50 کیلومتر پارو می زنند؛ میزان سختی را می توانم درک کنم و اگر ورزشکار مسئولش را در لباس ورزشی و توانمندیها و جسارتهای ورزشی اش را ببیند، هنگام حرف زدن با وی راحتتر خواهد بود.

فضا را فراهم کنید

طاهره مظلومی که مدرک کارشناسی ارشد برنامه ریزی دارد، مولف چندین کتاب و معاون تربیت بدنی دختران آموزش و پرورش است و سابقه زیادی در ورزش بانوان دارد. وی در این خصوص به شیرزنان گفت: برای بررسی این مسئله ابتدا باید به سابقه آن مدیر توجه کرد که آیا در گذشته ورزش می کرده یا خیر؟ در مرحله بعدی نگرش و سلیقه ای که مدیر ورزش دارد، مورد توجه قرار می گیرد. سپس امکانات ورزشی موجود و فعالیت مدیر ورزشی در راستای آن امکانات باید بررسی شود. موضوع دیگر ضعف مدیران در برنامه ریزی است. معمولا یک مدیر آنقدر خودش را با کارهای روزمره مشغول می کند که فرصت ورزش کردن به خود نمی دهد.

وی ادامه داد: تهدید ها را به فرصت تبدیل کردن خیلی مهم است. وظیفه مدیر اینست که به فکر ایجاد فضا برای خود باشد و حال که چنین نیست ضعف مدیر را نشان می دهد. البته مشکلی که وجود دارد و اجتناب ناپذیر است اینست که در کشورهای اروپایی فضا زمان نمی شناسد. آنها از مکانها استفاده بهینه می کنند ولی در ایران بانوان باید در زمان خاصی به سالنهای ورزشی بروند. زمانی که ساعت کاری تمام می شود اکثر سالنها به آقایان اختصاص دارد. متاسفانه ورزشگاهها، مسئولین و جامعه این فرصت را از مدیران می گیرند.

مظلومی بیان کرد: مسئله دیگری که شاید بتوان به آن توجه کرد اینست که اکنون پست برای خیلی ها مهمتر از سلامت جسمی شان است. آنقدر خودمان را با مسائل حاشیه ای سرگرم کرده ایم که از اصل غافل مانده ایم. یک مدیر باید ذهن و جسم سالم مدیریتی داشته باشد. پشت میز نشستن، به مدت طولانی، چربیهای زایدی را در مدیران ورزشی به وجود آورده؛ به طوری که اکثر مدیران ورزشی چاق هستند. البته این مسئله مختص خانم ها نیست و به آقایان نیز تعمیم دارد و در رابطه با آنها نیز شاید بدتر نیز باشد.

وی تصریح کرد: مدیران ورزشی باید خود را ملزم کنند تا در هر جایگاهی که قرار دارند حس خجالت را از بین ببرند و فضای مناسبی برای ورزش فراهم کنند. اگر در همان ساعت کاری کمی هم ورزش کنند با هورمن هایی که در بدنشان ترشح می شود، نشاط وشادابی بهتری خواهند داشت و تصمیم گیری ها نیز راحتتر خواهد بود.

مظلومی در خصوص اینکه ورزش کردن مدیران بر عملکرد ورزشکاران تاثیر خواهد داشت، گفت: قطعا مدیری که با الفبای ورزش آشناست، می تواند الگوی مناسبی برای ورزشکارش باشد. از همه مهمتر، مدیر با داشتن این درک و فهم و بر اساس اصول علمی، معیارهای منطقی، پژوهشی و علمی برنامه ریزی خواهد کرد.

نظر شما در اینباره چیست؟