این تنیسوران برتر عبارتند از: سرنا ویلیامز، یلنا یانکوویچ،‌ ونوس ویلیامز و آنا ایوانوویچ که به ترتیب بازیکنان شماره 1، 3، 6 و 8 رده‌بندی فعلی تنیس زنان جهان هستند.

بیلی جین کینگ از پیشگامان و برترین‌های تاریخ تنیس زنان جهان بوده که علاوه بر کسب موفقیت‌های زیادی در طول دوره فعالیت حرفه‌ایش، پس از بازنشستگی نیز فعالیت‌های زیادی در جهت حذف تبعیضات جنسیتی در ورزش و ارتقای سطح تنیس زنان جهان انجام داده است. بیلی کینگ، موسس انجمن تنیس زنان، بنیاد ورزش زنان و مجله ورزش زنان، دارنده 12 عنوان قهرمانی تنیس انفرادی، 6 عنوان قهرمانی تنیس دونفره و 11 عنوان قهرمانی مسابقات مختلط دونفره در رقابت‌های گرند اسلم است و در رقابت "نبرد جنسیت‌ها" در سال 1973 نیز توانست بابی ریگز، از مردان برجسته تنیس جهان را مغلوب کند.

در زیر بخش‌هایی از گفتگو‌های اخیر بیلی جین کینگ با فاکس اسپورت در مورد "شب تنیس در امریکا" و در کل تنیس زنان جهان آورده شده است.

از اهمیت این رقابت یک شبه برای ما بگویید.

در این شب ما یک جشن حسابی برای ورزش زنان داریم که با یک رقابت تنیس آن را کامل‌تر می‌کنیم. این رقابت از شبکه‌های تلویزیونی و برای میلیون‌ها تماشاچی در سراسر جهان پخش خواهد شد و 23000 نفر برای دیدن آن از نزدیک به باغ میدان مادیسون در نیویورک خواهند آمد. این تلاشی است برای رشد مشارکت جوانان امریکایی در رشته تنیس.

در حال حاضر سطح تنیس زنان تنیسور ما بسیار به هم نزدیک است. شما نتیجه این رقابت را چطور می‌بینید؟ این چهار تنیسور از برترین‌های ما هستند که به خوبی می‌توانند آن شب را به جشنی فوق‌العاده تبدیل کنند. یانکوویچ و ایوانوویچ هر دو خیلی جوان هستند. برای کسب عنوان نفر نخست تنیس جهان، باید با تلاش آن را به دست بیاوری و بعد که به آن رسیدی آن را حفظ کنی. ونوس هم به نظرم بیشتر باید تلاش کند اما سرنا کسی است که روی توانایی‌هایش و کاری که می‌کند کاملاً تمرکز دارد و می‌تواند خوب بدرخشد.

اینکه این رقابت به نام "جام بیلی جین کینگ" نامیده شده، آیا نقطه اوج موفقیت شما پس از سالها تلاش برای رسیدن به برابری در ورزش نیست؟

از ارائه پیشنهاد این نامگذاری توسط دوستان مسئول، کاملاً شوکه شده بودم چون به عنوان یک زن، این یک اتفاقی نبود که معمولاً بدون تلاش و درخواست خودمان بدست بیاید. این برای من بسیار ارزشمند و باورنکردنی است اما نقطه اوج من نیست چون من هنوز پایان نیافته‌ام و ایده‌ها و اهداف زیادی دارم. در حقیقت این مسئله یک حس مسئولیت را با خود به همراه دارد که من را وادار می‌کند به تلاشم ادامه دهم و این را نقطه آغاز کار بدانم. این در واقع تفکر و روشی است که من با آن بزرگ شده‌ام.

شما یکی از نقاط قوت و محبوبیت تنیس را قابلیت آن برای بازی‌های انفرادی و تیمی می‌دانید و خود شما در هر دو زمینه عالی کار کرده‌اید. به نظر شما اوج برتری یک بازیکن تنیس کجاست؟ کسب عنوان نخست در این دو زمینه در مسابقات گرند اسلم یا چیزی بیشتر؟

تنیسورهای نسل من، برخلاف نسل فعلی چندان از بابت مسابقات گرند اسلم نگرانی نداشتند و حتی خود من در اوج آمادگی هم، تنها در برخی از مسابقات گرند اسلم شرکت می‌کردم. وقتی ما از تنیس حرفه‌ای حمایت می‌کردیم، حقیقتاً بدنبال جاودانه و زنده ساختن تنیس بودیم. اما امروز معیار برتری،بدون توجه به تاریخ تنیس‌مان، کسب عناوین قهرمانی در این رقابت‌هاست و همین برداشت است که تفکر مردم و بازیکنان را شکل می‌دهد.

ما باید به تنیس تیمی بیشتر بها بدهیم و برگزاری یک فصل تنیس انفرادی و یک فصل تنیس تیمی که برای مردم خوشایندتر و قابل فهم‌تر است یکی از خواسته‌های من در طول 40 سال گذشته بوده. تینس‌بازان ما باید به ارزش تنیس تیمی و همچنین اهمیتی که مردم در ستاره شدن آنها دارند، پی ببرند.