هشتاد سال پيش از زمانيکه زنان براي اولين بار جواز حضور در مسابقات دووميداني بازي‌هاي المپيک را کسب کردند، مي‌گذرد. تا پيش از المپيک آمستردام 1928 تصور مي‌شد زنان براي دويدن با سرعت‌ بالا و در مسيرهاي زياد توانايي لازم را نداشته و ضعيف هستند. حتي مرداني که گرداننده کميته بين‌المللي المپيک بودند بر اعتقاد خود مبني بر اينکه مسابقات دو مي‌تواند براي سلامتي زنان مضر باشد پافشاري مي‌کردند. اما فاني بابي روزن‌فيلد و هم‌تيمي‌هاي کاناداييش ثابت کردند که اينها مزخرفاتي بيش نيستند.

در المپيک آمستردام زن ديگري از کانادا افتخار ديگر آفريد. اتل کاتروود توانست نخستين مدال طلاي زنان در المپيک در رشته پرش ارتفاع و نخستين مدال طلاي تيم دووميداني کانادا در المپيک را کسب کند و نامش را در تاريخ ورزش کشورش به ثبت برساند.

باربارا آن اسکات يکي ديگر از زنان ورزشکار تاريخ‌ساز کاناداست که شايد طول دوره برتري او در رشته ورزشي‌اش، در جهان طولاني‌ترين باشد. اين ملکه کانادايي در رشته اسکيت نمايشي تنها زن تاريخ ورزش اين کشور است که موفق به کسب مدال طلاي جهاني در اين رشته شده است که زمان آن برمي‌گردد به مسابقات جهاني سنت موريتز در سوئيس در سال 1948.

چهل سال پيش در المپيک زمستاني گرنوبل نيز نانسي گرين با کسب دو مدال طلا و نقره در رشته اسکي سرعت نامش را در تاريخ ورزش کانادا به ثبت رساند. او که دارنده دو عنوان قهرماني جهان در مسابقات جام جهاني اسکي نيز هست، يکي از موفق‌ترين برنامه‌هاي رقابتي اسکي جوانان را هم تأسيس کرده و اکنون به عنوان يکي از اعضاي مجلس سناي کانادا مشغول فعاليت است و سعي مي‌کند به طور رسمي و قانوني و نيز غيررسمي و دوستانه از اسکي زنان و زنان اسکي‌باز حمايت کند.

و سرانجام کمتر از يک سال پيش دختر يکي از مهاجران ويتنامي به کانادا، با کسب مدال طلا کشتي در المپيک 2008 پکن به ليست افتخارات ورزش زنان کانادا بيافزايد. کارول هوين در رشته‌اي افتخارآفريني کرد که سالهاي سال حاکميت مطلق مردان جزئي از اصول آن بوده است.