پدیداری – چند وقت یکبار ما ورزشکاران زن برتر خود را می بینیم؟

*شواهد نشان می دهند که پدیداری و حضور و معرفی ورزش زنان بسیار کمتر از ورزش مردان است، و اخبار رشته های ورزشی معدودی هم پوشش دهی می شوند. در تلویزیون ماهواره ای، بیشترین ورزشی که در اسکای و یورو اسپورت نمایش داده می شود، فوتبال مردان است در حالیکه در تلویزون زمینی، فوتبال و کریکت مردان بر دیگر رشته های ورزشی تفوق یافته اند. در ارزیابی میزان مقالات، عناوین خبری، روزنامه نگاران زن و استفاده از تصاویر در هفت روزنامه ( ملی و منطقه ای)، نشان می دهد مه در سال 2006، متوسط ِ فضایی که به ورزش زنان و دختران اختصاص یافته 4.8% بوده و 5.2 % از میان تمام مقالات مربوط به ورزش زنان بوده است. کم توجهی نسبت به مهارتها، روحیه ی ورزشکاری و موفقیت های یک ورزشکار، موجب می شود که نمایه ی خصوصیات او، تنها تصویر او را به جای پرونده ی کاری او در یک رشته ی ورزشی خاص، یاد آور شود. این مسئله بتدیج باعث تحلیل رفتن و پایین آمدن شان زنان در ورزش گردد. بررسی المپیک سال 2000 نشان می دهد که اگرچه اخبار مربوط به ورزشکاران زن و مرد به یک میزان متوازن پوشش دهی شد اما زنان بیش از مدان در محیط های کودکانه و احساسی به تصویر کشیده شدند.

*گزارش ورزش زنان بدان گونه که تنها موجب تقویت دیدگاه کلیشه ای گذشته شده و موفقیت ها و دست آوردهای زنان را بی اهمیت جلوه داده و موجب ابتذال آن می شوند، بیش از زمانیکه هیچ پوشش دهی وجود ندارد آسیب رسان خواهند بود. بعنوان مثال، به زنان اغلب با عنوان "دختران" و "دوشیزگان" ارجاع می شود درصورتیکه مردان، هیچ گاه "پسران" یا "آقایان" خطاب نمی شوند.

شیوه های خاص ارجاع در ورزش زنان می تواند موجب تقویت اندیشه های سنتی پدرسالارانه گردد. این شامل خود مفهوم ورزش "زنان" نیز می شود بدین گونه که خود به طور ضمنی دلالت به هنجاری می کند که ورزش را مردانه می خواند و ورزش زنان را جدای از این هنجار فرض می گیرد.

*تعداد و تنوع الگوهای رقابتی در ورزش زنان و ورزشکاران زن بالقوه بسیار کمنر می باشد.

*حمایت از ورزش زنان پایین تر است چراکه پوشش دهی اخبار ورزش زنان نیز کمتر می باشد. با این حال، تحقیق اخیر صورت گرفته توسط خدمات مشاوره ی حمایت های ورزشی گزارش می دهد حمایت کنندگان معتقدند ورزش زنان در 5 تا 10 سال آینده مورد عنایت روزافزون قرار خواهد گرفت.

کار در رسانه های ورزشی

یکی از دلایلی که اخبار زنان از پوشش دهی کمتری برخوردار است به رای و نظر رسانه ها و سازمانهای ورزشی برمی گردد. اکثر گزارش های ورزشی توسط مردان و تحت نظر ویرایشگران مرد صورت می گیرد. طبق یک ارزیابی در اوایل سال 2007، از 610 نفر از اعضای انجمن خبرنگاران ورزشی در بریتانیای کبیر، حدود 10% را زنان تشکیل می دادند.

*افزایش حضور زنان ورزشکار در رسانه ها نیازمند افزایش مشارکت زنان در روند تولیدات رسانه ها به عنوان تهیه کنندگان، عکاسان و اجراکنندگان و ... می باشد. تحقیقات نشان می دهند اگر زنان بیش از گذشته در روزنامه نگاری ورزشی مشارکت داشته باشند، این خود موجب پوشش دهی بهتر اخبار ورزشی زنان می گردد.

پیشرفت ها

با این حال شاهد پیشرفتهایی نیز در ارائه و بازنمایی ورزش زنان در رسانه ها بوده ایم.

*برخی از رسانه ها بهتر عمل کرده اند. به عنوان مثال، در رادیو و تلویزیون، مرتبا گزارشگران ورزشی زن بر روی صفحه حاضر می شوند. در مورد کاکنان نیز، خبرگزاری بی بی سی برآورد کرده که در حال حاضر یک چهارم از خبرنگاران، تهیه کنندگان و نویسندگان این خبرگزاری در حوزه ی ورزش را زنان تشکیل می دهند که نمایانگر یک رشد قابل توجه در بیست سال اخیر است.

در سال 2006، تعداد کانالهای ورزشی اختصاصی بیش از هر زمان دیگری فرصت مناسبی برای گزارش و نمایش فعالیت های تیمهای ورزشی زنان ایجاد کرد. جام جهانی راگبی زنان در سال 2006 ( که انگلیس در آخرین لحظات دست یابی به پیروزی، شکست خورد) به طور زنده و همچنین قسمتهای مهم بازی از شبکه ورزشی اسکای 2 و 3 پخش شد.

*کسب موفقیت تیم فوتبال زنان انگلیس برای ورود به جام جهانی 2007، نیز در چندین کانال بی بی سی پخش شد.

*اواخر سال 2006، نت بال انگلیس، قرارداد مهمی را با شبکه ورزشی اسکای امضا نمود که طی آن این شبکه، اخبار مسابقات لیگ برتر نت بال را پوشش دهی کند.

سخن آخر: موفقیت های بزرگ ... اما راه بس دراز است

ورزشکاران زن در مهارت، فداکاری و رشادتی که در کار خود بخرج می دهند، تفاوتی با ورزشکاران مرد ندارند. شکی نیست که در طی چند سال اخیر، موفقیت های شایانی در ارسال و نمایش تصاویر و نیز پوشش دهی اخبار ورزش زنان بدست آمده است، اما بخصوص در مورد صفحات ورزشی روزنامه های ملی، هنوز راهی بس طولانی در پیش داریم.

منبع:WSF,womenssport foundation uk