شیرزنان- نسرین افضلی: "تا سال 73-74 مطبوعات ورزشي به اين شكلي كه الان داريم نبود. فكر مي‌كنم سال 73 يا 74 اولين روزنامه‌ي ورزشي متولد شد. سال 76 روزنامه‌ي‌ خبر ورزشي به وجود آمد كه خيلي پر تيراژ بود. در مجموع براي سال‌هاي 60 تا اواخر دهه‌ي 60 ما فقط دوتا مجله‌ي ورزشي داشتيم. يكي كيهان ورزشي و يكي دنياي ورزش. صفحات ورزشي در روزنامه‌ها هم بسيار منفعل عمل مي‌كردند. در اين دوره فعاليت ورزشي زنان خيلي محدود بود به خصوص در حد حرفه‌اي و باشگاهي. فعاليت همگاني را اصلا نمي‌شود به شكل خبري پوشش داد. اصلا جنبه‌‌‌‌ي خبري ندارد. اگر خبري وجود داشت از تيراندازي بانوان و ... حتي ورزش زنان در سطح بين‌المللي هم خيلي پوشش داده نمي‌شد، الان هم نمي‌شود.

براي اينكه يك وجه خيلي مهم خبر، تصوير است و شما نمي‌توانيد از تصوير براي خبر زنان استفاده كنيد. به همين خاطر قهرمانان شناخته شده‌ي ورزش تنيس در ايران خيلي شناخته شده نيستند. در همه‌ي دنيا آنها را مي‌شناسند ولي در ايران ممكن است كسي اسمشان را هم نشنيده باشد. عكس پرتره هم ترجيح مي‌دادند كه كار نكنند. همين حالا عكس هنرپيشه‌هاي خانم را هم كار نمي‌كنيم. به خاطر اينكه مي‌گويند سري كه درد نمي‌كند آدم چرا دستمال ببندد؟ مي‌خواهيم كه نشريات تعطيل نشود. بنابراين اگر عكس نيكي كريمي را هم بخواهيم، كار نمي‌كنيم. عكس ديگري مثلا گلزار را بزرگ مي‌كنيم و عكس خانم را نمي‌گذاريم. نمي‌شد خيلي روي توانايي‌هاي خانم‌ها مانور داد. تنها كاري كه می توان کرد انتشار عکس والیبال نشسته است."