شیرزنان- ترجمه/ مرجان نمازی: سالی جنکینز از ورزشینویسان واشنگتن پست است که در مقالهای، اوباما، رئیسجمهور تازه وارد امریکا را مخاطب قرار داده و برخی از مسائل و اولویتهای ورزشی این کشور را با او درمیان گذاشته است. وی از اینکه رهبری دولت امریکا را فردی ورزشکار به عهده گرفته، ابراز خرسندی میکند اما این را لزوماً به نفع جامعه و ورزش آن نمیداند مگر آنکه اقدامات مفیدی از سوی این رئیس جمهور صورت گیرد و اشتباهات مقامات سابق تکرار نشود. او به اینکه ورزش یک کشور، آئینه تمام نمای سلامتی یک ملت است، اشاره کرده و معتقد است ورزش کشور امریکا نیازمند برخی اصلاحات است.

و از آنجاییکه اصلاحات کار آسانی نیست سالی جنکینز به رئیس جمهور اوباما توصیه میکند از اطلاعات و توصیههای ورزشینویسان و ورزشکاران استفاده کند. او ده مورد از اولویتهای مورد نظر خود را ذکر کرده که بررسی و حل آنها برای 100 روز نخست کار اوباما در دفتر ریاست جمهوری کافی است. در زیر مواردی که به ورزش زنان اختصاص دارد آورده شده است:
• آقای رئیس جمهور، کاندایس پارکر (از بازیکنان برجسته و درخشان انجمن بسکتبال حرفهای زنان WNBA) را دعوت کنید و در مقابل دوربینهای خبری، یک رقابت تک به تک با او در سالن ورزشی کاخ سفید داشته باشید. به نمایش قدرت و شایستگی بسکتبال زنان به عموم مردم کمک کنید که علیرغم این شایستگی همچنان مربیان این رشته، خود محصل و بیتجربه هستند و مدرک کالج برای آن هنوز معنیدار و مهم است. در بسکتبال زنان، شاهد بسکتبالی ناب و اصیل هستیم که با حضور و رشد استعدادهایی همجون پارکر زیباتر از قبل نیز خواهد شد.
با این حال هنوز در برنامههای دانشگاهها و کالجها، با کمبود بودجه و استقبال تماشاگران مواجهیم. بسیاری از تیمهای WNBA و سرمایهگذاران آنها با مشکلات مالی دسته و پنجه نرم میکنند. به عموم مردم امریکا بگویید که چیزی به عنوان بسکتبال زنان و بسکتبال مردان نداریم و این تفکیک صحیح نیست و فقط یک بسکتبال واحد داریم. بسکتبال، بسکتبال است.
• آقای رئیس جمهور، تنیس را نجات دهید. راکت را بردارید و نشان دهید که بسکتبال تنها ورزشی نیست که در یک زمین مسابقه با تور بازی میشود. زمانی بود که قهرمانان و ستارههایی مانند بیلی جین کینگ و آرتور اشه از زمینهای عمومی تنیس امریکا رشد کردند. بعد از آن بود که کمپانیها و کارخانجات تولیدی، قیمت راکتها را بالا بردند و تنیس را به رشته ورزشی گرانی تبدیل کردند که آموختن و دنبال کردن آن سخت است. در اروپا تنیس همچنان از محبوبیت زیادی در بین مردم برخوردار است و شما نتیجهاش را ببینید. آقای رئیس جمهور، تنیس را بار دیگر به ورزشی مردمی تبدیل کنید. ونوس و سرنا ویلیامز به تنهایی قادر به انجام این کار نیستند.
• آقای رئیس جمهور در جهت برابرسازی پرداخت حقوقها در ورزش زنان تلاش کنید. به مردم بگویید که از این پس حقوق پت سامیت، از زنان مربی در تیم بسکتبال زنان دانشگاه تنسی نباید کمتر از مربیان مرد در این دانشگاه باشد. بروس پیرل، تنها 4 ماه است که در تیم بسکتبال مردان دانشگاه تنسی مربیگری میکند و سالانه به طور متوسط 2.3 میلیون دلار به عنوان حقوق به علاوه 1.5 میلیون دلار اضافه حقوق، درآمد دارد که بیش از دو برابر حقوق پت سامیت از مربیان باسابقه است.
سامیت سی و پنجمین فصل از مربیگریاش در دانشگاه تنسی را میگذراند و تاکنون تیمش هشت بار عنوان قهرمانی ملی را به خود اختصاص داده و تا مرز رکورد 1000 پیروزی در تیمش پیش آمده است. درحالیکه سامیت و تیمش نیز به اندازه تیم مردان دانشگاه تنسی، شایستگی خود را به اثبات رسانده و برای این دانشگاه سود مالی و اعتبار و افتخار به ارمغان آورده اند اما تیم مردان این دانشگاه عایدی بیشتری دارند. چگونه و با چه چیزی باید فعالیتهای کسی که نیمی از جمعیت امریکا را به وجد و هیجان آورده و تعالی میبخشد، جبران کرد؟
• ماریون جونز را ببخشید. زن سیاهپوست دونده امریکایی که به خاطر دوپینگ و تقلب در بازیهای المپیک 2000 سیدنی، محکوم به 6 ماه حبس، پرداخت جریمه نقدی، 2 سال ممنوعیت ورزشی و پس دادن مدالهای خود در المپیک سیدنی شد. این یک حقیقت نازیبا است که یک زن سیاهپوست، تنها کسی است که به اتهام استفاده از موارد نیروزا به حبس و تحمل زندان محکوم میشود. سختگیری قاضی دادگاه پرونده جونز، او را به خاطر فریب مسئولان و محققان به 6 ماه زندان محکوم کرد. در حالیکه داروساز آزمایشگاهی که مواد نیروزا را در اختیار جونز گذاشته بود نیمی از محکومیت او را متحمل شد و در مورد کرک رادومسکی، دلال دارو تنها به گرفتن تعهد اکتفا کرد. آقای رئیس جمهور، این عدالت نیست، کینهتوزی است. به این مورد رسیدگی کنید.