از چه سالی فوتسال را شروع کردید؟

از سال 75 فوتسال را در باشگاه حجاب آغاز کردم. در آن سال ها هنوز فوتسال در ایران راه اندازی نشده بود و من به کمک خانم ها نظرعلی، صالح و کرمزاده تصمیم گرفتیم که این ورزش را در بخش بانوان فعال کنیم. حدود 2 سال مسابقات را در سطح استان تهران برگزار می کردیم تا اینکه از سال 77 به صورت رسمی تصمیم به برگزاری مسابقات گرفتیم و در سال 78 انجمن فوتسال تشکیل شد.

در آن زمان با کمبود مربی مواجه نبودید؟

در ابتدا من تنها مربی بودم که در بخش بانوان در باشگاه حجاب کار می کردم. سال 76 یک دوره کلاس عمومی تشکیل شد و تعدادی در این دوره شرکت کردیم و از این میان حدود 8 مربی آموزش دیدند. سال 78 فدراسیون یک دوره کلاس کشوری برگزار کرد و تعداد مربیان بیشتر شد. البته در آن زمان هنوز مسابقات کشوری نداشتیم و خودمان در سطح استان ها مسابقه برگزار می کردیم. به طور مثال مسابقات جام رمضان،مسابقات دانشگاه تهران،22 بهمن و...

مشکلی برای برگزاری این مسابقات نداشتید؟

به هیچ وجه. سالن می گرفتیم و پیش از آن هم کلاس های داوری داشتیم و داوران ما با آموزش هایی که دیده بودند، کارشان را بلد بودند.

چه زمانی لیگ تشکیل شد؟

اولین مسابقات رسمی سال 79 بود. باشگاهها و بخش خصوصی سرمایه گذاری کردند و توانستیم لیگ را تشکیل دهیم. ما اولین تیم را در لیگ به اسم حجاب تشکیل دادیم البته در طول این سالها تیم اسم های زیادی داشت. استقلال،دانشگاه آزاد، پرسپولیس، پیکان، سایپا و ...

چرا در حالیکه ترکیب تیم دست نخورده، مدام اسم تیم تغییر کرده؟

به دلیل اسپانسر. در این مدت، ما مشکلات زیادی برای گرفتن اسپانسر داشتیم اما در حال حاضر که زیر نظر باشگاه پرسپولیس هستیم، وضعیتمان فرق کرده است و با اقتدار بازی ها را می بریم. انصاری فرد، مدیر عامل باشگاه پرسپولیس کمک های زیادی به تیم ما کرده و هر چه خواستیم فعلا در اختیارمان قرار داده است.

یک دوره هم بدون اسپانسر در لیگ حضور داشتید؟

بله. پیش از اینکه زیر نظر باشگاه پرسپولیس باشیم، من خودم تیم را اداره می کردم. ما سال قبل زیر نظر دانشگاه آزاد کار می کردیم اما مشکلاتی بود که تصمیم گرفتیم بدون اسپانسر کار کنیم.

چه مشکلاتی؟

من دقیقا نمی دانم مشکل کجا بود اما مشکلات زیادی داشتیم مثلا تیم ساعت 10 صبح شنبه بازی داشت و جمعه هنوز بلیت نگرفته بودند. برای اسکان تیم در شهرها، رفت و امد و ... بچه ها مداوم استرس داشتند. در حالیکه امسال با اینکه در ابتدا اسپانسر نداشتیم و من به تنهایی تیم را اداره می کردم، برای هر بازی از هفته ها قبل همه چیز را هماهنگ می کردم، برای اینکه بچه ها استرس نداشته باشند.

اداره تیم به تنهایی، کار مشکلی نبود؟

چرا کار خیلی سختی بود. متاسفانه مشکلات زیادی وجود داشت.

حالا که زیر نظر پرسپولیس هستید، مشکلات کمتر شده؟

بله. همه چیز خوب است و شاید اگر از ابتدا زیر نظر این باشگاه بودیم با اقتدار قهرمان می شدیم.

به طور کلی در لیگ فوتسال بانوان حقوق افراد در حد لیگ های حرفه ای است؟

مسلما اینطور نیست. تا وقتی که نگاه به ورزش زنان مانند ورزش مردان نباشد، هیچ چیز حل نمی شود. چرا من نباید مثل یک مربی مرد حقوق بگیرم و بازیکنان ما مانند بازیکنان مرد در آمد داشته باشند.ما هم تحصیلات دانشگاهی داریم، هم ورزشکاریم، هم در تیم های ملی بوده ایم و هم برای ورزش وقت می گذاریم. این تفاوت ها آزار دهنده است. وقتی حقوق بازیکن زن تا این اندازه پایین است نمی تواند حرفه ای به دنبال ورزش باشد.

در حال حاضر بالاترین دستمزد دختران فوتسالیست چقدر است؟

200 هزار تومان. این بعنی هیچی. حتی پول رفت و آمد بچه ها هم نیست. امیدوارم که تغییری در این بخش ایجاد شود.

تغییراتی که در فدراسیبون شد،تغییری در وضعیت بانوان ایجاد نکرد؟

چرا به نظرم آمدن خانم شجاعی به نفع بانوان بود.حق خیلی ها را گرفت.

یعنی در زمان خانم سپنجی اجحافی در حق کسی می شد؟

چی بگم. بالاخره من از بنیان گذاران این رشته ورزشی بودم اما قبلا هیچ حقی در تیم ملی نداشتم. من بازیکنان زیادی پرورش دادم؛ سالها مربی بودم اما در تیم ملی جایگاهی نداشتم در حالیکه خانم شجاعی مرا به تیم ملی رساند.

پس در حال حاضر وضعیت فوتسال بانوان بهتر شده؟

به نظر من بهتر شده. شاید برای عده ای هم خوب نباشد اما به نظر من از زمان آمدن کفاشیان، وضعیت فوتسالی ها خیلی بهتر شده است. از نظر واگذاری سالن و هزینه ها کمک زیادی به تیم ها کرده است.

با این اوصاف فکر می کنید فوتسال زنان هم مانند مردان می تواند به جایگاهی در آسیا برسد؟

ببینید آنقدر که خانم ها با هم در گیر هستند، آقایان نیستند. آنها حرفه ای کار می کنند؛ ما هم باید حرفه ای کار کنیم. اما خیلی چیزها سرجای خودش نیست. من به عنوان یک مربی به دلیل نیاز مالی باید چند جا کار کنم. حقوقم آنقدر کم است که نمی توانم تمام وقت در اختیار تیم باشم. بنابراین نمی توانم درست برنامه ریزی کنم. در حالیکه اگر هزینه ها،سالن ها و...حرفه ای باشد ما هم می توانیم به راحتی به جایگاه مردان برسیم اما تا زمانی که نگاه به ورزش زنان حرفه ای نباشد، هیچ تغییری اتفاق نمی افتد. متاسفانه همان طور که گفتم ما فقط ادای حرفه ای ها را در می آوریم.