شیرزنان: مدير باشگاه ورزشي «حيات» خانمي ترکتبار به نام «امينه آيدمير» است که خود چند سالي است که مرتب ورزش ميکند. او بعد از بارداريش، به خاطر بازگشت دوباره به وزن قبليش عضو يک باشگاه ورزشي آلماني شده بود: "چون من مسلمان هستم و روسري سر ميکنم، در آن باشگاه نميتوانستم راحت باشم. خود مربي ورزش آنجا يک مرد بود. بعد پيش خودم فکر کردم که چرا يک باشگاه ورزشي مخصوص خانمها وجود ندارد، جايي که آقايان نباشند." بيشتر کساني که عضو باشگاه «حيات» هستند، خانمهاي مسلمان و محجبهاند. براي اين دسته از خانمها اينجا نخستين مكاني است که ميتوانند در هنگام ورزش کردن، روسريهايشان را از سر بردارند، گرمکن بپوشند و با خيال راحت ورزش کنند. يکي از همين ورزشکاران حليمه دوگان است. خانمي مسلمان و ترک که از زمان افتتاح اين باشگاه تاکنون، يک پاي ثابت کلاسهاي ورزشي حيات بوده است.
البته حليمه پيش از اين هم ورزش ميکرده، با اين تفاوت که در يک باشگاه ورزشي آلماني: "چيزي که من را اذيت ميکرد، اين بود که مدام يک پستچي يا يک مرد داخل باشگاه ميآمد. همه حواس آدم دائم به اين بود که هماكنون يک مرد وارد سالن شود اما، اينجا در عوض خيال آدم راحت است. واقعاً همه ما از اينجا خوشمان ميآيد. يا بهتر است که بگويم اينجا تضمين شده است"
امينه آيدمير با اين باشگاه ورزشي توانسته است با يک تير، دو نشان بزند. از طرفي خانمها را سالم نگه ميدارد و از طرف ديگر رضايت مردهاي سختگير را جلب کند: "عدهاي از مردهاي حساس هم هستند که خودشان تلفن کردند تا مطمئن شوند که اينجا مردي نميآيد. وقتي که مطمئن شدند آن وقت به همسرانشان اجازه دادند تا براي تمرين به اينجا بيايند."
براي اينکه مراجعه کنندگان متوجه شوند که قضيه از چه قرار است، تابلويي سفيد رنگ در کنار زنگ مردانه، به ديوار آويخته شده است: "ورود مردان به اين سالن ورزشي ممنوع است. براي تحويل هرگونه بسته پستي يا پرسيدن سؤال لطفاً زنگ بزنيد و منتظر بمانيد." اين قانون براي تمام آقايان صادق است. زيرا که قلمرو اين باشگاه ورزشي تماماً در اختيار زنهاست.
دو خانم حدوداً سي ساله وارد ورزشگاه ميشوند. مانتوي مشکي بلند به تن دارند و موهايشان را هم با روسري کاملاً پوشاندهاند. تا چند دقيقه ديگر قرار است تا کلاس "تمرينات ويژه شکم" شروع شود. فرصت زيادي نيست، مانتوها به سرعت جاي خود را با لباسهاي ورزشي رنگي عوض ميکنند اما، موها همچنان با يک دستمال سرکوچک پوشيده ميمانند، البته اين پوشيدگي اين بار به خاطر آقايان نيست، بلکه براي جلوگيري از سرازير شدن قطرههاي عرق در حين تمرين است.
در حال حاضر280 نفر عضو اين باشگاه هستند. از دختران جوان گرفته تا خانمهاي مسني که براي نخستين بار روي به ورزش آوردهاند. البته اينجا در بين ورزشکاران، تنها زنان مسلمان ترک ديده نمي شوند، غير مسلمانها هم به گرمي پذيرفته ميشوند. «ايزابلا کوربيس» به همين دسته اخير تعلق دارد. خانمي آلماني و کاتوليک که مدتي است مشتري باشگاه حيات شده است: "اينجا آدم احساس راحتي ميکند. همهمان زن هستيم و بيشترمان هم مشکل اضافه وزن داريم. اما در يک باشگاه آلماني دردسر اول از لباس شروع مي شود. همه لباسهاي مارکدار به تن دارند. آدم بايد شيک باشد و آرايش کند، اما حالا من وقتي صبحها از خواب بلند ميشوم ميدانم که راحت و بدون زرق و برق ميتوانم به اينجا بيايم اما، در يک باشگاه آلماني به آدم چپ چپ نگاه مي کنند."
کلاسها کمکم به پايان ميرسند و بيشتر آماده ميشوند تا به خانه باز گردند. گرمکنهاي ورزشي دوباره تبديل به مانتوهاي پوشيده و بلند مي شوند.
بازگشتي دوباره به دنياي زنانه و مردانه. اما سراسر مجهز، همراه با روسري.
منبع: دویچه وله/ ترجمه از ایسنا
13 مهر 1387
ورزش : ورزش همگانی