شنیده ایم به دلیل آسیب دیدگی دستت قادر نیستی در مسابقات تایلند شرکت کنی. مشکل چیست؟

بله قراربود که در اوایل تیرماه در مسابقات تایلند و ویتنام شرکت کنم اما دستم کمی آسیب دیده و پزشک تیم معتقد است فعلا از این رقابت ها صرف نظر کنم.

با این وجود می توانی سهمیه بگیری؟

من تمام تلاشم را می کنم و به طور حتم در چند تورنمنت باقی مانده سهمیه را می گیرم.

حتما می دانی که زنان ایرانی برای نخستین بار در دو رشته تکواندو و قایقرانی و تیروکمان به المپیک راه پیدا کرده اند و اگر تو هم بتوانی سهمیه بگیری، نخستین زن در تاریخ ایران هستی که در دو ومیدانی به المپیک می رسد. در صورت کسب سهمیه فکر می کنی که می توانی مدال بگیری؟

من تمام سعی ام را می کنم اما قول نمی دهم که حتما مدال بگیرم. به هر حال المپیک میدان سختی است و باید رکورد خیلی خوبی داشت تا بتوان مدال گرفت.

تو رکوردت نزدیک به 17 متر است. با این رکورد فکر می کنی که اصلا شانسی برای گرفتن مدال داری؟

در المپیک برای کسب مدال به رکوردی بهتر از ۱۹ متر و ۲۰ سانتیمتر نیاز است. در حال حاضر رکورد من نزدیک به ۱۷ متر است البته من در تمریناتم بیشتر از ۱۹ متر هم پرتاب کرده ام. گفتم که سعی ام را می کنم اما قول نمی دهم حتما مدال بگیرم.

فکر می کنی چه عاملی موجب شده که زنان ایرانی تا به حال نتوانسته اند در دوومیدانی سهمیه المپیک بگیرند؟

فکر می کنم که تجربه کم آنها برای شرکت درمسابقه های برون مرزی و پایین بودن سطح دانش برخی از مربیان باعث شده که ایران نتواند در دوومیدانی سهمیه بگیرد.

امکانات چی؟ به هر حال حرف اول را در ورزش قهرمانی امکانات می زند؟

اتفاقا از لحاظ امکانات، ایران در جایگاه خوبی قرار دارد. سطح امکانات حداقل در ورزش دوومیدانی ایران خوب است و مشکلی از این نظر نداریم. من فکر می کنم شاید بهتر باشد به تربیت مربیان خوب فکر کرد و در عین حال هم مسابقات بیشتری را برای زنان برگزار کرد تا تجربه انها در سطوح بین المللی بالاتر رود.

به عنوان آخرین سوال فکر می کنی به جز تو، سایر دوومیدانی کاران هم شانس حضور در المپیک را دارند؟

در قسمت آقایان احتمال گرفتن سهمیه خیلی زیاد است. زنان هم در صورتیکه از تمام توان خود استفاده کنند، شانس کسب سهمیه را دارند.