هیچ کس تصور نمی کرد ورزش زنان در استرالیا درصدر جدول برنامه های تلویزیونی قرار گرفته و موجی از اسپانسرها را به خود جلب کند. خصوصا که تعداد زنان استرالیایی از نصف تعداد اعضای کاروان اعزامی این کشور به بازیهای المپیک 2008 پکن کمتر بود با این حال آنها توانستند 8 مدال از کل 14 مدال طلای کشور خود را کسب کند.

اگر شخصی تنها به پوشش اخبار پکن در تلویزیون استرالیا تکیه می کرد و دنبال آن را از طریق رسانه های دیگر نمی گرفت، شاید به این اشتباه می افتاد که به ندرت مرد ورزشکاری از این کشور توانسته راهی المپیک شود و مدال بیاورد. بجز در برنامه های حاشیه ای و مواقع کم بیننده، اخبار و گزارشات ورزش زنان استرالیایی در المپیک در صدر جدول برنامه های تلویزیونی و مرکز توجه این رسانه ملی بود. چیزی که از آن می توان به عنوان یک دگرگونی مفید فوق العاده و انرژی بخش و نیز فرصت بزرگی یاد کرد که در اختیار زنان ورزشکار این کشور قرار داده شد؛ چراکه استرالیا کشوری است که ورزش مردان و پوشش اخبار مربوط به آن همواره از حاکمیت مطلق برخوردار بوده است. تا جائیکه تا چند هفته پیش از المپیک، شنیدن یا خواندن در مورد ورزش زنان در استرالیا تقریباً غیرممکن بود.

آمار در مورد پوشش رسانه ای ورزش زنان در سال 1996 در استرالیا نشان می دهد تنها 2% از برنامه های ورزشی تلویزیون، 1.4% رادیو، 6.8% مجله های ورزشی و 10.7% صفحات ورزشی روزنامه ها به ورزش زنان می پردازند. گذشت زمان گویی تاثیر چندانی در این آمار و ارقام نداشته و همچنان کیفیت و کمیت پوشش ورزش زنان در رسانه های استرالیا با ضعف های بزرگی همراه است؛ به عنوان مثال در صدها صفحه ای که در روزنامه های "دی ایج" و "هرالد سان" به ورزش اختصاص می یابد، سهم ورزش زنان تنها به اخبار تنیس آزاد امریکا و مطالبی کوتاه از رقابتهای نت بال جهان و موج سواری خلاصه می شود. در رادیو و تلویزیون نیز اوضاع بهتر از این نیست. این در حالیست که پوشش رسانه ای محدود مترادف است با بودجه وامکانات محدود، عدم حمایت اسپانسرها، فقدان سازمان های کارآمد و موثر، ورزشکاران غیرحرفه ای و فقدان الگوهای ورزشی مناسب برای جامعه.

اما خوشبختانه بازی های المپیک و تا حدی هم بازی های کشورهای مشترک المنافع دراین مورد استثنا هستند. در خلال المپیک 2008 پکن برای دو هفته، مقامات کشور استرالیا توانستند نشان بدهند که برای توانایی ها و موفقیت های زنان ورزشکار کشورشان ارزش قائل هستند. امروز بجای اینکه مردم استرالیا تنها از اخبار ورزش مردان کشور خود و جهان و حتی کوچکترین و کم اهمیت ترین مسائل زندگی مردان ورزشکار جهان خبردار شوند، موفقیت های زنان ورزشکار کشورشان را جشن گرفته و به کسانی مانند استفانی رایس، شناگر طلایی استرالیا در المپیک پکن، سالی مک للان، دونده برجسته استرالیایی در رقابتهای دو با مانع المپیک، اما اسنوسیل، نخستین ورزشکار استرالیایی که در رقابتهای ترایتلون مدال طلا را برای کشورش به ارمغان آورد و غیره افتخار می کنند.

و اما برای تداوم این توجه و پوشش رسانه ای به کمک و حمایت دولت فدرالی این کشور از مشارکت های هیات های ورزشی و برنامه سازان نیاز است و اینکه دولت بودجه اختصاصی به ورزش زنان را افزایش دهد تا خود آنها بتوانند بهتر توجه رسانه ها را به خود جلب کنند.

شیرزنان: theage.com.au