شیرزنان- نسرین افضلی: ورزش برای زنان در ایران همواره با چالش هایی روبرو بوده وهست ، چه پیش از انقلاب اسلامی و چه پس از آن. این چالش ها پس از انقلاب نوع خاصی به خود گرفت که بارور کردن دوباره آن نیاز به خطر کردن داشت.با تمام اهمیتی که این مقوله در جامعه داشته و دارد هنوز تحقیق و بررسی جدی در این زمینه صورت نگرفته است .پرسش هایی چون چگونگی احیای ورزش زنان پس از انقلاب ، عوامل و دلایل به حاشیه رانده شدن ورزش زنان در بحبوحه انقلاب ، و صدها پرسش و مقوله دیگر در این زمینه همواره وجود داشته است. در این بین، روند احیای دوباره ورزش زنان ماجرایی است شنیدنی که بر سر آن بحثی صورت نگرفته و مسکوت مانده است. روندی که عمری کمتر از 30 سال دارد و اینک با همه پستی ها و بلندی هایش می توان عنوان حرفه ای در حال توسعه را به آن اطلاق کرد. اما به راستی چه شد که ورزش زنان به طور کامل تعطیل شد و چه عواملی سبب گرایش دوباره زنان به ورزش بود؟

نشریه شیرزنان برای یافتن پاسخ این پرسشها که مبتنی بر همان دغدغه های فوق است، قصد دارد سلسله گزارش هایی از خاطرات افراد دست اندرکار در امر ورزش زنان در سالهای اولیه پس از انقلاب تهیه کند تا شاید بدین طریق بتوان مروری داشت بر تاریخچه ورزش زنان در سه دهه اخیر. کمتر کسی است که دستی بر ورزش و به ویژه ورزش زنان داشته باشد و منکر نقش ویژه و برجسته فائزه هاشمی در ورزش زنان باشد. نقش او چه در راه اندازی ورزش زنان و بیرون آوردن آن از کما در دوره پس از انقلاب و چه در گسترش و ارتقای آن بسیار پررنگ و موثر بوده است؛ تنها زن حکومتی با کفشهای ورزشی و شلوار جین زیر چادرسیاه.