چه موقع فعالیت در این رشته را شروع کردی؟

تا جاییکه به یاد دارم، من همیشه دوچرخه‌سواری می‌کرده‌ام و پدر و مادرم از همان دوران کودکی، من و برادرم را به سفرهای کوتاه و گردشی با دوچرخه می‌بردند اما 15 ساله بودم که برادرم می‌خواست در مسابقات دوچرخه ‌سواری شرکت کند و من چون فکر می‌کردم هر کاری که او می‌کند من نیز می‌توانم انجام بدهم، شرکت در مسابقات مختلف را آغاز کردم. به یاد دارم در فصل اول مسابقات، همراه با نیکول کوک، قهرمان دوچرخه‌سواری بریتانیا در رقابتی با سقف سنی 16 سال شرکت کردیم.

تا چه حد از حمایت خانواده‌ات بهره بردید؟ آیا این حمایت آنها تأثیری در موفقیت تو داشته و آیا الآن هم از پشتیبانی آنها برخورداری؟

بله، خانواده من همیشه در هر کاری که می‌کردم و در هر مسابقه‌ای که می‌خواستم شرکت کنم،‌ حامی من بوده‌اند. من فکر می‌کنم علاقمندی آنها به فعالیت من باعث شد هیچ‌گاه، مانع و فشاری را از سوی آنها حس نکنم و از فعالیت‌هایم لذت ببرم و مثل یک ورزشکار بزرگ شوم.

همسرم هم، دوچرخه‌سوار بوده و در حال حاضر مسابقات دوچرخه‌سواری ویژن 1 را مدیریت می‌کند. او نیز کاملاً‌ من را می فهمد و حمایت می‌کند و خوب می‌داند برای اینکه یک دوچرخه‌سوار حرفه‌ای شد، چه چیز لازم است.

از چه زمانی فعالیتت در این رشته را جدی گرفتی و هدف‌هایت را مشخص کردی؟

وقتی 23 سال داشتم، مسابقاتم بیش از پیش برایم مهم شد؛ تحصیل در رشته تن‌درمانی را به پایان برده بودم، در اولین رقابتم در سری مسابقات ملی دوچرخه‌سواری صحرایی پیروز شده بودم و فکر می‌کردم قدم بعدی زندگی‌ام، جدی گرفتن فعالیت حرفه‌ایم در این رشته است. در آن فصل، به جایی رسیدم که می‌توانستم همراه با تیم ملی، در برنامه‌های تمرینی و اردوهای رقابتی تمام وقت شرکت کنم و یاد بگیرم که به چه چیزهایی باید توجه کنم تا موفق باشم.

یکی از مهمترین اهدافی که داری چیست؟

یکی از بهترین اهدافی که هر ورزشکاری برای خود در نظر می‌گیرد، کسب مدال المپیک است. با توجه به اینکه مسابقات دوچرخه‌سواری صحرایی نیز در بازی‌های المپیک 2010 برگزار می‌شود،‌ فرصت خوبی است که بتوانم خودم را بسنجم و برای رسیدن به این هدفم تلاش کنم.

رشته دوچرخه‌سواری، شاخه‌ها و انواع متعدد و متنوعی دارد؛ چه چیز باعث شد تو این رشته را انتخاب کنی؟

بیشتر به خاطر عامل زمان بود. وقتی در دانشگاه درس می‌خواندم، به خاطر کار در بیمارستان تعطیلات کوتاهی داشتیم، به همین دلیل برخلاف زمستان‌ها، در تابستان‌ها زمان برای دوچرخه‌سواری نداشت. به همین دلیل در زمستان‌ها در خارج شهر به دوچرخه‌سواری می‌پرداختم و چنین شد که در اولین مسابقه ملی‌ دوچرخه‌سواری صحرایی که شرکت کردم، توانستم مقام چهارم را کسب کنم و در همان فصل در دو رقابت جام جهانی شرکت کردم.

ورزشکاران بریتانیایی در سال‌های اخیر، قدرت فوق‌العاده خود را در رشته دوچرخه‌سواری به جهان اثبات کرده‌اند. آینده این رشته را چطور می‌بینی؟

امیدوارم این قدرت همچنان ادامه پیدا کند. فکر می‌کنم مسابقات آماتوری مانند ورژن 1، می‌تواند دوچرخه‌سواران جوان با استعداد ما را به نیکول کوک تبدیل کند. معتقدم از افرادی همچون نیکول، چیزهای زیادی هست که می‌توان آموخت و از نظرات مختلف گروه، برای پیشبرد کل رشته استفاده کرد.

فدراسیون دوچرخه‌سواری بریتانیا در سال‌های اخیر سرمایه‌گذاری خوبی برای رشد رشته‌های مختلف خود کرده است که افزایش مشارکت مردم در این رشته و نیز کسب موفقیت‌های جهانی نتیجه این اقدامات مهم و مدیریت درست است.