مسئولان NCAA معتقدند تنها دلیلی که این رشته به عنوان والیبال شنی و نه والیبال ساحلی معروف شده، این است که دانشکده ها معولا ساحلی ندارند که تیم هایشان بخواهند در آنجا تمرین و بازی کنند.

بر اساس قانون Title IX که در سال 1975 به تصویب مجلس امریکا رسید، هرگونه تبعیض جنسیتی در مورد فرصت های آموزشی و ورزشی که از بودجه فدرالی برخوردارند، ممنوع اعلام شد و این بدین معنا بود که حتی اگر 51 درصد دانشجویان یک دانشگاه را دختران و 49 درصد آن را پسران تشکیل دهند، باز هم شرایط یکسان ورزشی و آموزشی برای آنان فراهم خواهد شد. اینک تعداد زنان و دخترانی که به فهرست ورزشکاران دانشگاهی اضافه می شوند رو به افزایش است. این افزایش بدان معنی است که حامیان مالی انجمن ملی ورزشکاران دانشگاهی چاره ای ندارند جز اینکه که بودجه مناسبی را برای توسعه این ورزش حتی اگر مشتری مردی هم نداشته باشد، اختصاص دهند.

اگرچه باید با افتخار گفت که والیبال ساحلی یا شنی از آن ورزش هایی که اغلب زنان به سراغش می روند و همین موضوع سبب می شود که زنان بتوانند با دراختیار گرفتن بخشی از بودجه، نسبت به پیشرفت در ورزش و افزایش تعداد زنان ورزشکار امیدوارتر باشند. به خصوص که مردان معمولا بیشتر از زنان به ورزش گرایش دارند و بنابراین بیشتر هم از امکانات ورزشی سود می جویند.

این امید وجود دارد که با رونق گرفتن والیبال شنی در دانشگاه ها، پس از مدتی هرکس که به کالیفرنیا سفر می کند به سادگی متوجه این موضوع شود که اگر تعداد والیبالیست های زن بیشتر از تعداد والیبالست های مرد در این ایالت نیست، دست کم با آن برابری می کند. به خصوص که در حال حاضر شرایط تمرین و بازی این ورزش تنها برای زنان فراهم شده است.

به جز رشته فوتبال که تعداد ورزشکاران زن آن در آمریکا بیشتر از فوتبالیست های مرد است، پسرها از دوره دبیرستان گوی سبقت را در ورزش های بیشماری به خصوص در سطوح ملی کشتی و بسکتبال ربوده اند. البته همین نکته هم می تواند دلیل اعطای ساده تر بورس تحصیلی به ورزشکاران زن را توجیه کند، چرا که معمولا تعداد متقاضی دریافت این بورس ها نسبت به پسرها کمتر است.

بر اساس آمارهای پایگاه اطلاع رسانی بورس تحصیلی برای ورزشکاران، تعداد فوتبالست های مردی که بورس تحصیلی دریافت کرده اند یک هزار و 970 نفر است در حالی که این عدد در مورد زنان چهار هزار و 130 فرصت تحصیلی گزارش شده است.

در مورد ورزش بکستبال هم چهار هزار و 251 بورس تحصیلی برای مردان و چهار هزار و 875 بورس تحصیلی به بسکتبالیست های زن داده شده است. همچنین 103 بورس تحصیلی به والیبالیست های مرد و سه هزار و 744 بورس تحصیلی به زنان والیبالیست اختصاص داده شده است.سه هزار و 855 دو و میدانی کار مرد نیز بورس تحصیلی گرفته اند که این عدد در مورد زنان دو و میدانی کار 5 هزار و 788 مورد را نشان می دهد. اما با همه این تفاسیر همچنان تعداد زنان ورزشکار حرفه ای در آمریکا کمتر از مردان است.

اینک که والیبال شنی/ساحلی زنان در انجمن ملی ورزش های دانشگاهی راه اندازی شده است همه مسئولان NCAA امیدوارند که بتوانند زنان زیادی را به سمت ورزش و برخورداری از امتیازهای برابری که قانون در اختیارشان قرار داده است، هدایت کنند.