دو رقیب سرسخت او، برونوین میلینز لِین از استرالیا و والِری مِلوین از اسکاتلند بودند. اما، 35 ساله، که عناوین قهرمانی انگلیس(دو بار)، اروپا، مسابقات مچ پلیِ افریقای جنوبی و اسروک پلیِ اسکاتلند را نیز در کارنامه حرفه ای خود دارد، می گوید:" همیشه بُرد یک عنوان قهرمانی در بریتانیا برای من لذت بخش و هیجان انگیز بوده است." اما این نخستین بار است که این جایزه،که یادآور آنجلا اوزیلی(یکی از بهترین بازیکنان آماتور گلف هم نسل وی)است، را با خود به خانه می برد. "این جایزه برای من بسیار خاص است. او مربی من در تیم اعزامی اروپا به مسابقات قهرمانی 1995 بود. حقیقتا شخصیتی گرانبها بود."

اما سال گذشته، بعد از یک دوره رقابت در سه تیم جام کورتیس، سه تیم جایزهء واگلیانو و دو تیم اسپیریتو سانتو، از تیم بین المللی خود، کناره گیری کرد. او به عنوان نمایندهء انگلیس، ده بار در مسابقات بین المللی و پنج بار مسابقات قهرمانی زنان اروپا به رقابت پرداخته است.

او می گوید:" من همچنان تمام وقت بازی می کنم، اما نه برای تیم های مختلف. من تمام روزهای تعطیل خود را در اردوی تیم ها به سر می کردم، و وقت کافی نداشتم، این روند باید یک روز خاتمه می یافت – اما مطمئنا دلم برای آن روزها تنگ خواهد شد."

او همچنان برای یورکشایر و تیمی که اکنون به مسابقات فینال کشوری رسیده است، مسابقه خواهد داد.