من در سراسر عمرم بسکتبال بازی کرده و همیشه آرزو داشته ام در مسابقات WNBA بازی کنم. برای رسیدن به آرزوی خودم همهء تلاشم را کرده ام جز اینکه به تماشای بازی های WNBA بنشینم. در طول سالهای درازی اولین کسی بودم که به باشگاه می رفتم تا تمرین کنم و آخرین نفری بودم که باشگاه را ترک می کردم. ساعتها به تماشای بازی های بسکتبال مردان می نشستم و کوچترین حرکاتشان را با دقت زیر نظر می گرفتم تا بتوانم مهارتهایم را بالا ببرم اما هیچ وقت حتی سعی نکردم که حرکات و مهارتهای زنان بسکتبالیستی که همیشه آرزو داشتم جای آنها باشم را یاد بگیرم. اما من، تنها نیستم که به بسکتبال علاقه دارم اما بازی های بسکتبال زنان را تماشا نمی کنم. اکثر دخترانی که مانند من عاشق بسکتبال هستند، مرتباً مسابقات NBA (انجمن ملی بسکتبال مردان) و نه WNBA (انجمن ملی بسکتبال زنان) را.

همیشه دلم می خواسته که با علاقه به تماشای رقابت های WNBA بروم. بازیکنان آن بدون شک تلاش زیادی داشته و هزینه های زیادی کرده اند تا به این جایگاه برسند و تمام تبعیضات و تعصبات جنسیتی را از بین ببرند. آنها نمونه عالی تمرکز و نظم هستند که با شکستن هنجارهای جنسیتی تبعیض آمیز، به سوی ارتقای نهضت برابری جنسی پیش می روند.

اما متاسفانه من بسکتبال را برای سرگرمی تماشا میکنم و نه برای حمایت یک جنبش خاص. و صراحتاً اعتراف می کنم که بسکتبال مردان از بسکتبال زنان جذاب تر است. مردان بسکتبالیست، تندتر می دوند، بلندتر می پرند و ضربه ها و پرتاب های قوی تری دارند. اما همه مثل من فکر نمی کنند. دومنیک اسکات، یکی از بسکتبالیست های تیم های دانشگاهی، بازی های WNBA را جذاب تر از مسابقات NBA می داند چراکه بهتر با حرکات و تاکتیک های آنها ارتباط برقرار می کند و معتقد است بازی زنان ناب تر و زیباتر از بسکتبال مردان است.

اما متاسفانه عده زیادی با دومنیک هم عقیده نیستند؛ طرفداران مسابقات زنان نسبت به بازی های مردان بسیار کم هستند، پوشش رسانه ای بازی های زنان در مقایسه با مسابقات مردان ناچیز است و همه ما با تبلیغات مربوط به بازی های NBA بمباران می شویم درحالیکه مسابقات WNBA در رسانه ها تقریباً غایب بوده و به سختی می توان از زمان بازی های آن و پخش شان از تلویزیون اطلاع پیدا کرد.

یکی دیگر از علل عدم محبوبیت مسابقات WNBA، این است که مردان به بسکتبال زنان علاقه چندانی ندارند و مسابقات آن را دنبال نمی کنند. از بین دوستهای دختر من، عده کمی هستند که مثل من به بسکتبال علاقه دارند اما بیشتر دوست های پسر من، حتی آنهایی هم که به بسکتبال علاقه زیادی ندارند، از تماشای مسابقات بستبال لذت می برند که البته این لذت به بازی های NBA و نه مسابقات WNBA خلاصه می شود. همین سبب می شود که دخترانی که به بسکتبال علاقه دارند نیز برای اینکه از قافله عقب نمانند مسابقات NBA را دنبال کنند و علاقه خود را به بازیهای WNBA از دست بدهند.

مردها بیشتر انتظار دارند زنان را در رشته های ورزشی "زنانه" مانند والیبال یا تنیس ببینند و نه در قالب لباسهای گشاد و بلند بسکتبالیست ها! به نظر اکثر آنها این تصویر از زنان با کلیشه ها و الگوهای "زنانه" که در جامعه وجود دارد در تضاد است. و اینجاست که عبارت :"ورزش بازتابی از جامعه است" مصداق می یابد. جمع کثیری از زنان نیز متاسفانه به خاطر تصور غلط دیگری که در جامعه وجود دارد و اکثر حامیان بسکتبال زنان را همجنس باز می داند، از تماشای مسابقات زنان بسکتبالیست حذر می کنند چراکه می ترسند آنها را نیز جزئی از گروه همجنسبازان درنظر بگیرند.

اگر WNBA به آینده ای بهتر امید دارد، حداقل باید بتواند علاقه و توجه زنان و دختران بسکتبالیست را به خود جلب کند. من هم برای WNBA آینده ای بهتر را خواهانم. اکنون هم با پیش کشیدن بحث کمبود علاقه و توجه خودم و افراد زیادی نسبت به WNBA ،شاید حداقل بتوانیم توجه و رسیدگی بیشتری را به این بخش از ورزش زنان جلب کنیم.

منبع: لا تایمز