شیرزنان- سولماز شریف: این آخرین شماره نشریه شیرزنان در سال 87 است و شماره بعدی ما پس از تعطیلات منتشر خواهد شد. در مجموعه شیرزنان، برای اولین شماره در سال جدید، آرزویی داریم. مدتهاست به عنوان سردبیر این نشریه، دغدغه یک درد دل با همکاران رسانه ای خود را داشته ام اما زمان را برای بیان آن مناسب نمی دیدم. هرچند که امروز دیگر به راستی وقت آن رسیده است. شیرزنان نشریه ایست تازه پا، روبرو با کوهی از مشکلات که در حل کردن آنان غرق است. در این میان، به دلیل اولین بودنش، موضوعیتش (ورزش زنان) و مستقل بودنش، توقع حمایت و پشتیبانی از سایر رسانه های ایرانی داشت که گویا توقع بجایی نبود!
همه دلایل برای متوقع بودن را به کلی به دست فراموشی می سپارم و تنها به یک سوال بسنده می کنم. مگر نه آنکه اولین درس در اصول خبرنگاری، رعایت رسم امانتداری است؟
روزنامه های اعتماد، فرهنگ آشتی، اعتماد ملی و وب سایتهای مختلف، عکسها و مطالب داخلی و خارجی شیرزنان را بدون ذکر منبع استفاده کرده اند و در بهترین حالت، ذکر نام نویسنده را کافی دانسته اند. بدترین شکل آن را می توان در سایت آفتاب دید که 80 درصد از محتویات بخش ورزش زنان خود را (عکس، خبر، مقاله) با مطالب شیرزنان تامین می کند! دریغ از حتی یکبار ذکر منبع. همکاران محترم، اگر عصای دست نیستید، حداقل بلای جان هم نشوید لطفا.
تلخ است که بگوییم روابط عمومی شیرزنان، یک سوم از وقت کاری خود را در پیگیری این غیراخلاقی ها رسما تلف می کند و تنها جوابی که می شنود، این است که سایت شیرزنان در ایران ثبت نشده است. چگونه است که ما دایه عزیزتر از مادر می شویم؟ چرا نشریات به اصطلاح اصولگرا از ذکر منبع وحشتی ندارند و حتی پیشنهاد همکاری مشترک با شیرزنان در زمینه ورزش زنان هم می دهند، در حالیکه ما تمایلات خود را به گردن دیگران می اندازیم.
اصلا آیا ابلاغیه ای به همکاران ما رسیده مبنی بر غیرقانونی بودن سایتی درباره ورزش زنان؟! مگر آنکه باور کنیم که ورزش زنان از نگاه دست اندرکاران جزو مشکلات اولویت دار کشور است! آیا روزنامه های سرمایه، کارگزاران، قدس و ... که اصول کار حرفه ای را رعایت می کنند، آسیبی دیده اند؟
شما هم به خوبی می دانید که با ذکر منبع، خستگی از تن یک گروه فعال در کاری به در خواهد رفت. بیایید کمی اخلاق را رعایت کنیم و خستگی را به تن یکدیگر باقی نگذاریم.