توپي که قبلاً و حدود بيست سال پيش براي بسکتبال زنان از آن استفاده مي‌شد و اکنون هم در مسابقات انجمن ورزش دانشگاهي امريکا (NCAA) در سال 2009 مورد استفاده قرار مي‌گيرد. اين مسئله نيز مانند بسياري ديگر از مسائلي که به واسطه تفاوت جنسيت، منشأ اِعمال تفاوت در بازي دو گروه شده قابل بحث است.

اين توپ در سال 1984 که ليگ کم‌عمر بسکتبال زنان بحث آن را پيش کشيد و در قوانين کميته بسکتبال زنان و دختران امريکا آن را پذيرفت، وارد بسکتبال زنان شد و در برخي رقابت‌ها از آن استفاده مي‌شد.

دلايلي که مدافعان اين مسئله به آنها استناد مي‌کردند همان بحث افزايش جذابيت بسکتبال زنان بوده و هست. چراکه آنها معتقدند توپ کوچکتر و سبکتر با سايز دستان زنان بسکتباليست و قدرت بدني آنها را پرتاب آن متناسب‌تر از توپ 29.5 اينچي و 22 اونسي مردان بسکتباليست است.

عمده مخالفان اين مسئله نيز، خود زنان بسکتباليست و مربيان آنها بودند که آن را توهين‌آميز دانسته و برابر با مرگ بسکتبال واقعي و تولد رشته‌اي ورزشي به نان بيبي‌بال مي‌خواندند. طبق آمارگيري مجله ورزش زنان، خوانندگان اين مجله نيز با درصد 10 به 1 مخالف اين امر بودند.

در سال 2004 نيز که فدراسيون بين‌المللي بسکتبال کنترل مسابقات NCAA و WNBA را به عهده گرفت، اين توپ کوچک براي استفاده در مسابقات اين دو انجمن و نيز المپيک تأييد شد. اما مخالفت‌ها و سؤالات چالش‌برانگيز همچنان ادامه دارد. حقيقتاً اگر توپ کوچکتر به خاطر کوچک‌تر بودن دست زنان و راحتي آنها براي پرتاب، دريپل و پاس دادن توصيه مي‌شود چرا براي پسرهاي نوجوان مورد استفاده قرار نمي‌گيرد؟ و آيا زنان بسکتباليستي که روز‌به‌روز بر مهارت و قدرت آنها افزوده مي‌شود به اين توپ و راحتي آن نياز دارند؟

جنو اوريما، مربي تيم شکست‌ناپذير و صدرنشين زنان دانشگاه کانکتيکات امريکا که از مخالفان اين توپ است مي‌گويد: "زنان بسکتباليست ما نسبت به دهه‌هاي پيش، بزرگتر، قوي‌تر و ماهرتر هستند و نيازي به اين نوع توپ و تفاوت‌هاي ديگري که به عنوان کمک به افزايش جذابيت بسکتبال زنان و رقابت با بسکتبال مردان در اين جذابيت توصيه مي‌شوند نيازي ندارند. بايد ديد حقيقتاً چه کساني با توليد و توزيع و استفاده اين نوع توپ سود مي‌برند!"

توجيه فيزيک‌دانان در مورد تناسب بين حفره خالي دست و پر کردن آن با يک شئ گرد متناسب با سايز حفره چيزي است که بسياري از موافقان اين مسئله به آن استناد مي‌کنند. هاوارد برودي از استادان فيزيک در ورزش دانشگاه پن مي‌گويد: "از انجا که توپ کوچکتر است، فشار هوا نيز کمتر مي‌شود و بازيکن نيز به سرعت اوليه کمتري براي پرتاب آن نياز دارد و درنتيجه کنترل توپ در دست او بيشتر مي‌شود. اين کار معادل افزايش قطر حلقه سبد است."

اسکاتي رينولدز که حداقل براي يک فصل با توپ کوچک در تيم پسران جوان ويرجينيا بازي کرده معتقد است سايز توپ تفاوتي براي زن و مرد نمي‌کند: "وقتي مي‌خواهي توپ را پرتاب کني، فرقي نمي‌کند که توپ تو يک اينچ کوچکتر است. فقط شايد با توپ 28.5 اينچي دورخيز بيشتري بکني."

اما تيا گرانت از زناني که با توپ بزرگ بسکتبال را آموخته اما با توپ کوچکتر هم بازي کرده مي‌گويد: "با توپ کوچکتر احساس مي‌کنم در پرتاب و توپ‌گيري کنترل بيشتري دارم اما اگر ما با توپ بزرگ تمرين بيشتري داشته باشيم ديگر نيازي به اين توپ کوچکتر نداريم و با همان توپ مي‌توانيم مهارت کنترل خود را بالا ببريم. چراکه تکنيک‌هاي بسکتبال آموختني است و به تمرين فرد بستگي دارد نه اندازه دست و توپ."

منبع: فیلی