پس از پخش مسابقه ورزشی زنان از تلویزیون عربستان

چندمین نفر خواهیم بود؟

by مرجان نمازی 10 اسفند 1387

شماره ٩۲ / خبر و گزارش

شیرزنان- مرجان نمازی: هفته پيش برخي از خبرگزاري‌هاي خارج و داخل ايران اعلام کردند که فوتبال زنان عربستان براي نخستين بار از تلويزيون اين کشور پخش شد! اين خبر در عين حال که بسيار غيرمنتظره اما اميدوارکننده بود، تاحدي در ‌دل‌هاي زنان ورزشکار و ورزش‌دوستان ايراني حس تأسف را برانگيخت.

به اين دليل که ما در حوزه ورزش زنان در ايران اگرچه با مشکلات متعددي دست و پنجه نرم مي‌کنيم اما بواسطه سابقه طولاني‌تر و تلاش‌هاي بيشتر در عرصه ورزش زنان، هميشه خود را جلوتر از عربستان و مقامات کشور خود را بلندنظرتر و روشن‌بين‌تر از شاهزادگان و روحانيون اين کشور مسلمان متحجر مي‌ديديم اما امروز با مقايسه خودمان، نه تنها با کشورهاي مترقي امريکايي و اروپايي، که حتي با برخي از کشورهاي مسلمان عرب همسايه هم اين تصور در ما ايجاد مي‌شود که براي اصلاح ديدگاه مقامات کشورمان، عموم مردم و حتي خود زنان‌مان نسبت به ورزش زنان، راهي بس طولاني و سخت در پيش داريم.


+ادامه

گفت و گوی شیرزنان با فرنگیس محبی؛ روزنامه‌نگار ورزشی خارج از ایران

محلی کردن ورزش زنان، راهی برای انعکاس رسانه‌ای

by فواد خاک نژاد 3 اسفند 1387

شماره ٩۱ / گفت و گو

شیرزنان- فواد خاک نژاد: انعکاس ناچیز اخبار ورزش زنان در رسانه های ایرانی همیشه مورد توجه بوده و در بعضی موارد موجبات نارضایتی ورزشکاران زن را هم به وجود آورده است. از سوی دیگر، رسانه های داخل کشور توجیهی می آورند که دستشان برای کار کردن بر روی این موضوع بسته است. اگرچه این توجیه قابل توجهی نیست اما حداقل این سوال را به وجود می آورد که رسانه های ایرانی خارج از کشور که تعدادشان هم رو به افزایش است، آیا در این زمینه عدالت را رعایت می کنند.

در خصوص نگاه رسانه های ایرانی خارج از کشور، با فرنگیس محبی به گفت و گو نشسته ایم. محبی، سالها در رادیوی فارسی زبان بی‌بی‌سی خبرنگار ورزشی بوده است و حالا نیز با رادیو زمانه در زمینه‌های مختلف به خصوص ورزش همکاری می‌کند و در زمینه‌ی برنامه‌سازی ورزشی برای رادیو از پیشکسوتان به حساب می‌آید.


+ادامه

در گفت و گوی شیرزنان با سیامک رحمانی بررسی شد:

دلایل عدم گرایش ورزشی نویسان به پوشش اخبار زنان- بخش پایانی

by نسرین افضلی 4 آبان 1387

شماره ۷٥ / گفت و گو

شیرزنان- نسرین افضلی: در شماره هفته پیش قسمت اول از گفت و گو با سیامک رحمانی (نویسنده ورزشی و دبیر سرویس ورزشی روزنامه شهروند) را خواندید. بخش پایانی این گفت و گو را در ادامه می توانید بخوانید. ****

چه تفاوتی بین والیبال نشسته و ایستاده است؟

به دليل شرايط فيزيكي‌اش. كسي كه نشسته، طبيعتا مي‌تواند لباس گشادتر و پوشيده تري داشته باشد. ولي كسي كه تحرك دارد، مجبور است لباسي متناسب با حركتش بپوشد. وقتي دارد حركت مي‌كند به طور طبيعي لباس به بدن مي چسبد و مثلا زماني كه مي‌پرد، دستش از آستين بيرون مي‌آيد و ممكن است روسري اش هم كمي بالا برود. در بخشي از رسانه‌ها حتی در دهه 80 چنان نگاه وحشتناكي حاكم است كه با اصل ماجرا یعنی پوشش رسانه ای ورزش زنان مخالف است. من كه ده سال است دارم اين كار را مي‌كنم مي‌گويم خيلي طبيعي است كه در يك مجله‌‌ي ژانر جوان كه به صورت هفته‌نامه منتشر مي‌شود و سوژه هايش خبري نيست، در بین جذاب‌ترين سوژه‌ها بخشي‌ را به خانم‌ها اختصاص دهید. از هر چهار سوژه اي كه كار مي‌كني، يكي ‌مي‌تواند درخصوص خانم‌ها باشد؛ اصولا جذاب است. در مورد خانم‌ها شما اگر در مورد ليگ هندبال هم گزارشي كار كني جذاب است.


+ادامه

در گفت و گوی شیرزنان با سیامک رحمانی بررسی شد:

دلایل عدم گرایش ورزشی نویسان به پوشش اخبار زنان- بخش اول

by نسرین افضلی 27 مهر 1387

شماره ۷۴ / گفت و گو

شیرزنان- نسرین افضلی: "تا سال 73-74 مطبوعات ورزشي به اين شكلي كه الان داريم نبود. فكر مي‌كنم سال 73 يا 74 اولين روزنامه‌ي ورزشي متولد شد. سال 76 روزنامه‌ي‌ خبر ورزشي به وجود آمد كه خيلي پر تيراژ بود. در مجموع براي سال‌هاي 60 تا اواخر دهه‌ي 60 ما فقط دوتا مجله‌ي ورزشي داشتيم. يكي كيهان ورزشي و يكي دنياي ورزش. صفحات ورزشي در روزنامه‌ها هم بسيار منفعل عمل مي‌كردند. در اين دوره فعاليت ورزشي زنان خيلي محدود بود به خصوص در حد حرفه‌اي و باشگاهي. فعاليت همگاني را اصلا نمي‌شود به شكل خبري پوشش داد. اصلا جنبه‌‌‌‌ي خبري ندارد. اگر خبري وجود داشت از تيراندازي بانوان و ... حتي ورزش زنان در سطح بين‌المللي هم خيلي پوشش داده نمي‌شد، الان هم نمي‌شود.

براي اينكه يك وجه خيلي مهم خبر، تصوير است و شما نمي‌توانيد از تصوير براي خبر زنان استفاده كنيد. به همين خاطر قهرمانان شناخته شده‌ي ورزش تنيس در ايران خيلي شناخته شده نيستند. در همه‌ي دنيا آنها را مي‌شناسند ولي در ايران ممكن است كسي اسمشان را هم نشنيده باشد. عكس پرتره هم ترجيح مي‌دادند كه كار نكنند. همين حالا عكس هنرپيشه‌هاي خانم را هم كار نمي‌كنيم. به خاطر اينكه مي‌گويند سري كه درد نمي‌كند آدم چرا دستمال ببندد؟ مي‌خواهيم كه نشريات تعطيل نشود. بنابراين اگر عكس نيكي كريمي را هم بخواهيم، كار نمي‌كنيم. عكس ديگري مثلا گلزار را بزرگ مي‌كنيم و عكس خانم را نمي‌گذاريم. نمي‌شد خيلي روي توانايي‌هاي خانم‌ها مانور داد. تنها كاري كه می توان کرد انتشار عکس والیبال نشسته است."


+ادامه

بالای صفح