این دختران چینی در این دور از بازیها توانستند تیم امریکا که تا به امروز بهترین تیم ژیمناستیک زنان جهان بوده، را مغلوب سازند. این دختران ریزجثه سریعتر، قویتر و جسورتر عمل کردند و در مقابل ژیمناستیک کاران تیم امریکا اشتباهات زیادی داشتند. گفتنی است اکثر مردم چین کمتر از غربیها کالری مصرف می کنند. از همین روی اندام ظریف و باریک آنها برای ژیمناستیک ایده آل است.

اگرچه جثه کوچک یک مزیت بزرگ برای افراد ژیمناستیک کار محسوب می شود اما یکی دیگر از دلایل برتری تیم چین را می توان برنامه کاری و تمرینی سخت تر و فشرده تر آنها دانست. این روزها چینی بودن یک مزیت بزرگ بشمار می رود چراکه بنا به گفته یکی از مربیان ژیمناستیک این کشور "چینی ها امروز می دانند چطور می توان کار دشوار و سختی های زندگی را تحمل کرد. کار امروز ما مربیان ورزشی این است که ورزشکاران را وادار کنیم با پشتکار و تلاش فراوان سختی ها را تحمل کرده و استانداردهای خود را ارتقا دهند."

چنگ فی که در سن بیست سالگی مسن ترین و با تجربه ترین عضو تیم ژیمناستیک زنان چین بشمار می رود، از سه سالگی و با تصمیم و اصرار پدر و مادرش این رشته ورزشی را اغاز کرده است. پدر و مادر او بر این باور بوده اند که ورزش می تواند بهترین آینده را برای فرزندشان رقم بزند. پدر او می گوید: "من دخترم را مثل یک سرباز نظامی تعلیم دادم." چنگ فی از سن هفت سالگی به اردوی ورزشی فرستاده شده و از آن زمان به بعد هرگز با پدر و مادرش زندگی نکرده است. مادر او نیز در گفتگو با نیویورک تایمز می گوید: "دختر من تمرینات سختی را دنبال می کرد. روزی از ما خواست که او را رها کنیم و به این تمرینات سخت پایان دهیم. اما ما از او خواستیم که ادامه بدهد چون ما خودمان با سختی زندگی کرده و برای رسیدن او به این موقعیت خیلی سرمایه گذاری کردیم."

از سوی دیگر، دولت حاکمه چین برای ورزش زنان خود سرمایه گذاری سنگینی داشته، کاری که بسیاری از کشورها صورت نداده اند. در این کشور دختران نیز مانند پسران می آموزند که چطور با سختی کنار آمده ، برای بازی خود انرژی و وقت کافی بگذارند و برای رسیدن به موفقیت هزینه کنند.

شاون جانسون 16 ساله یکی از ستارگان تیم ژیمناستیک زنان امریکاست. او، پدر و مادرش معتقدند ورزش حتی در سطح المپیک، بهترین راه برای رسیدن به تکامل شخصیتی و اعتماد به نفس است. شاون همیشه در کنار پدر و مادرش زندگی کرده و در مدارس دولتی درس خوانده و تمرین داشته است. او دو بار تا مرز کناره گیری از ژیمناستیک پیش رفته و پدر و مادرش برخلاف پدر و مادر چینگ فی، همه چیز را به خود او واگذار کردند. شاون می گوید: "ژیمناستیک بخش وسیعی از زندگی من را به خود اختصاص داده اما برای من همه چیز نیست. من قبل از اینکه یک ژیمناستیک کار باشم یک انسانم."

شاید تاکید بیش از حد بر روی یک فعالیت درست نباشد و شاید روزی برسد که مقامات و مردم کشور چین به این نتیجه برسند که راه های بهتر، آسانتر و منصفانه تری برای رسیدن به افتخار در المپیک وجود دارد. هرچند این سیستم نتیجه بخش بوده و مدال های طلای این کشور گواهی است بر این مدعا.

منبع: Opinions