شیرزنان- فرشته موحد: امروزه اکثر رشته های ورزشی در هر دو بخش زنان و مردان فعالیت دارند و نگاه جنسیتی در رشته های ورزشی، به استثناء چند مورد، کمتر وجود دارد اما آیا صرف حضور و فعالیت زنان در ورزش کافیست؟ کم توجهی مسئولان به این بخش را نمی توان انکار کرد. البته منظور از مسئولان افراد حاضر در راس سازمان تربیت بدنی نیست بلکه مسئولان رسانه های جمعی نیز جزء این دسته هستند. اینکه ما بخواهیم در ورزش بانوان پیشرفت داشته باشیم، بدون حمایت، خصوصا حمایت مالی ورزشکاران امکان پذیر نخواهد بود. اینکه ورزشکاران زن اکثر رشته های ورزشی، تنها به دلیل علاقه ای که به آن دارند، در تمرینات حضور داشته و در مسابقات شرکت می کنند مستدام نخواهد بود؛ تا کی این عشق می تواند ادامه داشته باشد؟ دیگر حتی نمی توان راجع به دستمزد ورزشکاران مرد و زن در یک رشته صحبت کرد زیرا کسی نه صدای دختران ورزشکار را می شنود و نه حتی لحظه ای به این مسئله فکر می کند.

به راستی تا کی می توان با این وضع ورزش بانوان را سرپا نگه داشت؟ تاکی می توان صورت خود را با سیلی سرخ کرد؟ ورزشی که تا چند سال پیش فقط در اختیار مردان بود، هم اکنون در بخش بانوان ظاهرا خوب فعالیت خود را ادامه می دهد ولی مسئله حضور کم تماشاچیان، عدم پخش زنده مسابقات بانوان و عدم جذب اسپانسر در باشگاهها نه تنها فاصله بین ورزش زنان و مردان را بیشتر می کند بلکه مدت زمان حرکت بانوان در این عرصه را نیز کندتر خواهد کرد. همین مشکلات باعث شده که مبلغ قراردادهای ورزشکاران مطرح تیم ملی در باشگاهها بسیار اندک باشد و این در حالی است که دختران ورزش کشور در اکثر رشته ها از فدراسیون های خود هیچ حقوقی به صورت ماهیانه دریافت نمی کنند.