کیت بورتون(MC): سه ری پاک، امسال بازیکنان آسیایی و خصوصاً کره‌ای عالی کار کردند. آیا تو هم از تیم‌ات راضی بودی؟

سه ری پاک: بله،‌ البته. چون رقابت واقعاً سختی بود. از همان روز اول هر دو تیم با هم پیش می‌رفتیم، 3-3 و 6-6 و تا آخرین لحظات برنده مشخص نبود تا اینکه آخرین گروه رقابت خودشان را شروع کردند. این رقابت، به نظر من هیجان‌انگیزتر از همهء رقابت‌ها تا به امروز بود و اضطراب زیادی را به من وارد کرد. من از تیم‌ام راضی هستم؛ آنها 110 درصد از توانایی‌شان را عملی کردند.

فکر می‌کنی علت آنکه شما جام لکسوس را از دست دادید چه بود؟

من فکر نمی‌کنم ما بازنده‌ایم. ما رقابت بسیار سختی داشتیم و بسیار عالی هم کار کردیم. ما در طول این هفته تمام تلاشمان را کردیم. تا آخرین لحظه رقابت داشتیم و فکر می‌کردم که حتی رقابت را به مرحلهء حذفی هم برسانیم.

اگر به آن مرحله می‌رسیدید، ‌چه کسی از تیم‌ات را برای رقابت در آن انتخاب می‌کردی؟

برگ برنده‌مان، کندی کونگ را. کندی باتجربه‌تر از من است و خوب می‌داند چطور گلف بازی کند. خوشحالم که او را در تیمم داشتم. او از لحاظ روحی نیز حضورش برای تیم غنیمت بود.

نظر تو در مورد اینکه آنیکا با یک قهرمانی گلف قهرمانی را ترک کرد، چیست؟

او برای LPGA (انجمن گلف حرفه‌ای زنان) بسیار مفید بود و کارهای زیادی برای آن کرد. ما همه جای خالی او را احساس خواهیم کرد. او شاید یکی از بهترین بازیکنان این انجمن باشد که همه دوست دارند، جای او باشند.

تو در تیم‌ات تازه‌کارانی مثل اینبی پارک و یانی را داشتی. برای آماده کردن آنها برای مسابقات انفرادی این جام چه کرده بودی؟

از همان ابتدا که شروع کردیم، گفتم ما برای پیروزی آمده‌ایم نه باخت اما در عین حال حضورمان در اینجا تجربهء بزرگی برایمان خواهد بود و باید از آن نهایت لذت و استفاده را ببریم. سعی کردم زیاد به آنها فشار وارد نکنم. تنها چیزی که از آنها خواستم این بود که وارد زمین شوند و از 110 درصد توانایی‌شان استفاده کنند و به برد و باخت چندان اهمیت ندهند و تمرکزشان روی بازی‌شان باشد. تیم ما مثل یک خانواده بود. اگرچه گلف یک ورزش انفرادی است و نه تیمی،‌ اما تجربهء رقابت‌های تیمی بسیار مفید و لذت‌بخش است. امیدوارم این جام مدت‌ها ادامه پیدا کند. چون واقعاً تجربه‌ای متفاوت برای گلف‌بازان به ارمغان می‌اورد. من واقعاً‌خوشحالم که کاپیتان چنین تیمی بودم و به تیمم افتخار می‌کنم.

کیت بورتون(MC): آنیکا سورنستام، قبل از هر چیز این پیروزی را بهت تبریک میگویم. باید احساس خیلی خوبی داشته باشی که با چنین موفقیتی یی گلف قهرمانی را کنار می‌گذاری؟

آنیکا سورنستام: هیچ چیزی مثل کار تیمی ارزشمند و لذت‌بخش نیست و وقتی همه با هم به یک پیروزی می‌رسید همه چیز یکی می‌شود. واقعاً عالیست که این‌طوری همه چیز تمام شد.

آخرین حرف‌های تو در پایان فعالیت‌ حرفه‌ایت چیست؟

من انتظار پایانی بهتر از این را نداشتم. من واقعاً از ته دل تلاش کردم که تیم‌مان پیروز از این زمین خارج شود. من آنها را تشویق می‌کردم تا بتوانم کمکی به هم‌تیمی‌های خودم بکنم و اینطور هم شد و ما قهرمان شدیم. من واقعاً به این تیم افتخار می‌کنم که این رقابت سخت را با موفقیت پشت سر گذاشت. ما با تیم آسیا الآن 2-2 هستیم و فکر می‌کنم سال‌های بهتری پیش رو داشته باشیم. من دیگر رقابت نخواهم کرد و دیگر در جام لکسوس حضور نخواهم داشت اما برای تشویق و حمایت از بچه‌ها خواهم آمد.

کیت بورتون(MC): بازیکنان تیم جهان، با رفتن سورنستام چه چیزی رو از دست می‌دهند و برای کدام جنبه از شخصیت و حضور آنیکا دلشان تنگ می‌شود؟

برخی از بازیکنان تیم جهان: چیزی که او برای مسابقات همراه خود می‌آورد؛ او شور و انگیزه به رقابت‌ها تزریق می‌کرد... او نه تنها یکی از بهترین گلف‌بازان جهان است، بلکه نحوهء برخورد او با هوادارانش،‌ اسپانسرها و حریفانش عالی بود و اعتمادبه‌نفس و سطح بازی‌اش مثال زدنی است... همه ما دوست داریم با بهترین‌ها رقابت کنیم و بازی داشته باشیم. اما ما امروز یکی از بهترین‌ها را از دست می‌دهیم... او با سابقهء طولانی خودش در این رشته و موفقیت‌هایی که کسب کرده، یک الگوی کامل برای همه است... او یک شخصیت تاریخی است که قدم‌های مثبتی برای گلف زنان در جهان برداشته است.

منبع: lpga